qızımsan?!...
-Ata, xahiç edirəm...
-O oğlanla aranda nə baş verib?!...
Malik nıhayət gözlərini ekranda çəkib kəskin baxışla qızına baxdı.Fəxriyyə bir anlıq özünü itirib nə deyəcəyini bilmədi.
-Ata, heç..heç nə..
-Mənə yalan danışma!!!-qışqırıb ayağa qalxdı.
-Ata, mən...
-Sən nə?!...
Fəxriyyə ayağa qalxıb atası ilə üzbəüz dayandı.
-Ata, mən heç nə eləməmişəm...
Fəxriyyə sözlərini tamamlamamış atasının ona qaldırdığı əldən dəhşətə gəldi.Malik qızını virmaq istəsə də, bacarmadı.Havada asəlı qalmış əlini hirslə yumruqladı.Qızının qollarında yapışıb silkələməyə başladı.
-Əgər bir də o cür söz-sphbət gəlib qulağıma çatsa..!
Yenə bacarmadı.Hər dəfə qızına baxanda rəhmətlik arvadını görürdü.Ona heç cür qiya bilməmişdisə, qızına necə qıysın axı?!..
Fəxriyyə çarəsiz baxışlarını atasında ayırmırdı ki, birdən özünü divana atılmış gördü.Malik qapını çırpıb evdən çıxmışdı...
Fəxriyyə əli ilə ağzını qapadıb ağlamağa başladı.Bacısının yanına gəlib onun çiyinlərini qucaqladığını görüb ona bərk sarıldı.
-Ağlama, ifritə bacım...
-Aysu, mən neylədim?!..Ney-lə-diimm?!...
Anar pilləkanlarda yenə Elxanla qarşılaşanda soyuq baxış atıb keçmək istəyirdi ki, Elxan təkrar onun qolundan tutub kabinetinə doğru”sürüdü”.
-Mən səninçün nəyəm, hə?!...
Elxan aqressiv danışığa fikir vermədən onun içəri itələyib qapını örtdü.
-Hə, Anar, indi danış görüm!...
-Əsl sən danış!...Qızdan aldığın cavabı bilmək istəyirəm...
Elxan onun təbəssümlü hazırcavablığına əsəbləşib yumruğunu endirmək istəəs də, Anar tərəfindən tutularaq “əsir” alındı. Anar onun biləyini bərk sıxıb gözlərindən qəzəb püskürdü.
-Mən səndən söz soruşdum:Nəyəm səninşün?!...
Elxan da eyni qəzəblə ona baxıb cavab vermək istəyirdi ki,qapının açılması buna imkan vermədi.Anar çevik davranıb onu “azad” elədi.Sənəm içəriyə girib hər ikisinə baxdı...
Fəxriyyənin halı Fidanın xoşuna gəlmirdi.Narahat olub asta səslə soruşdu:
-Fəxriş, nəyin var sənin?!...
Qızdan səs çıxmadığını görən Fidanla Nicat bir-birlərrinə baxıb