m Qorxu ilə ətrafa baxmağa başladım.Tər pulcuqları süzülməkdə idi...
Birdən qapı barbarcasına çırpıldı.Otağa girən silahlını görəndə səsimi başıma atdım.Onun iyrənc gülümsəmə ilə mənə yaxınlaşdığını görəndə daha da bərk qışqırmağa başladım.Xatırladığm son səhnə huşumu itirməyim oldu...
MART, 2007-Cİ L BAKI...
Axşam...
Anar əlində viski qədəhi açıq eyvana çıxdı.İlqarın yanında dayanıb ehtiyatlı səslə danışmağa başladı.
-İlqar, özündən uydurma...
-Mən uydurmuram, bratik, sən uydurursan...
Bu zaman Samirin qışqırıq səsi eyvana qədər yayıldı.İlqarla Anar bir-birlərinə baxıb cəld içəri keçdilər.
-Nə olub burda?! Səsin aləmi götürüb!
Samir İlqarın sərt tonuna dilini qarnına salaraq susdu.Anar Samirin əlinədki paketə diqqələ baxıb soruşdu:
-O nədir elə?!...
Samir paketi İlqara uzadaraq mülayim tonla
-Sənədir,-dedi.
Anar gic gülməyini saxlaya bilmədi.Qədəhi masaya buraxıb divanda rahatlıqla əyləşdi.
-Çooxx maraqlıdır, Şahmatist!...
-Kazanova, sən sus,-Samir başını təkrar İlqar çevirib gülümsədi.-Nəyə baxırsan?! Aç da!..
İlqar bir əlindəki paketə, bir Samirə, bir də Anara qəribə baxış atdı.Paketi açıb içindəki “sürpriz”i çıxardanda gözlərinə işıq gəldi.Anar onun tülkü təbəssümün görüb başını buladı.
-Mənim başımı aldatmaq istəyirsən?!...
-Şeyy, İlqar, əslindəə..Bilirsən...
-Dedim ki, o-xu-ya-caq-san!...Vəssəlam-şüttamam!...
Samirin üzü sarılıb solmağa başladı.Suyu süzülə-süzülə zalı tərk etdi.Anar İlqarın masaya tulladığı kitabı əlinə alıb vərəqlədi.
-Puşkin...İlqar, neyləyəcəyik bu uşaqla?!..
-Bilmirəm...Mən hələ səninlə bacarmıramsa, onunla necə bacarım?!...
Anar bir başa ona ünvanlanan ultimatiumdan tutuldu.İlqar keçib yanında əyləşərək əlini onun çiyninə qoydu.
-Anar, özünü aldatma...Sən o qızı sevirsən...
-Sevmirəm,-key kimi cavablayıb ayağa qalxdı.
Anar zaldan çıxmağa çalışırdı ki, İlqarın ucadan oxuduğu şeir onu dayandırmağa məcbur etdi.
-Mən Sizi sevirdim; ümidsiz, həzin,
Qısqana-qısqana, həm ürkək-ürkək,
Mən Sizi sevirdim: Allah