r Samirə əyriəyri baxdıqda Samir azacıq qorxuya düşüb özünü yığışdırdı.
-Anar, əslində...-güclə deyib ona baxdı.-Köməyinə ehtiyacım var...
-Əgər oxumaqla bağlıdırsa, mən yoxam, Samir, qətiliklə deyib öz otağına doğrulandı...
Günorta...
Anar pilləkanlardan enəndə qarşısına tanımadığı qız çıxdı.Təəccüblənsə də büruzə vermədi.
-Salam, Anar bəy, mən Lavin-Fəxriyyənin rəfiqəsi,-deyib təbəssümlə əlini uzatdı.
“Fəxriyyənin rəfiqəsi?!...Hələ üstəlik xarici?!”...
P.S.Puşkinin şeiri rus dilində yazılmalı idi əslində, sadəcə çoxları bu dili bilmir deyə tərcüməsini yazdım...MART, 2007-Cİ İL.BAKI...
Lavin Fəxriyyə ilə kabinetdə söhbət edirdi.Nicatla Fidan hansısa sənəd dalınca getmişdilər.
-Hə, Lavin, danış görüm...Necə təsir bağışladı sənə?!...
-Həddindən artıq sirrli...
-Off! Hamı elə hey tutuquşu kimi bunu təkrarlayır..Lavin, mən nə edəcəm indi?!...
-Onu sevirsən?!...
Fəxriyyə diksinib “xarici” rəfiqəsinə baxdı.
-Çoxmu görünür?!...
Lavin yumşaq təbəssüm edib rahat şəkildə söykəndi.
-Xoşlanırsan, bu hiss olunur, onun adını çəkəndə tir-tir əsirsən...Amma sevmək...Bax onu özün müəyyən edəcəksən...
-Lavin, day denən ki, başım bəladadır da...
-Həddindən artıq yaraşıqlı və xarizmatikdir...Narahat olma, gözüm düşməyib ona...
-Lavin, məsləhətinə ehtiyacım var: Mən nə edim?!...
-Fəxriyyə, qoy bir az onu özüm tanıyım, sonra sənə yol göstərəsəm,-əminliklə deyib gülümsədi.
Anarın fikirlər aləminə qərq olamsı Orxanı əsəbiləşdirirdi.Sevil də onların halını görüb nəfəsini içəri çəkərək baş verəcək prosesləri izləməyə başladı.
-Anar, sənin beynin nəylə doludur?!-kinayəli soruşub qələmi əlində oynatmağa başladı.
-Sənə qalmayın, işinlə məşğul ol!
Anarın sərt və kobud cavabı Sevili qorxudan diksindirib Orxana baxmağa məcbur etdi.Oğlan rəsmən bozarırdı, əsəblərinə güclə hakim olmağa çalışırdı.
-Sən..!!!-sözünü bitirə bilməyib əlini hirslə masaya çırpdı.
-Mən nə?!-soyuq halı ilə soruşdu.
Orxan ayağa qalxaraq ona tərəf gəlməyə çalışırdı ki, qapının açımasını eşidib