ə təlaşlansa da , özünü saxlamağı bacardı.Anar deyəsən qızın varlığını hiss etməmişdi.Hamı bir-bir çıxdıqdan sonra liftin divarına söykənib dərindən nəfəs almağa başladı.Fəxriyyə hər nə qədər çalışsa da bacarmadı.Yaxınlaşıb soruşdu:
-Nəsə olub?!...
Səsə əlini başından çəkib gözlərini qaldırdı.İlahi! Gözləri..Sanki, illərin yuxusuzu idi...
-Anar, bu nə haldır belə?!-təlaşlı səslə soruşub bir az da yaxınlaşdı.
-Heç nə,-deyib zorla gülümsəməyə çalışdı.
Fəxriyyə bir Anara, bir də açıq liftin düymələrinə baxı bir qərara gəldi.Cəld düyməni basaraq Anara yaxınlaşdı.Lift fəaliyyətə başladı.
-Anar, nəyin var axı?!....
-Heç nə, gözəlim, heç nə...
Fəxriyyə onun səsindəki titrəyişi hiss edərək əlini onun saçlarına apardı.
-Sən...Kimsən axı?!...
Anar təkrar ala gözlərə sehrləndi.Nəfəsini içəri çəkib əlində tutduğu qovluq sürüşüb yerə düşdü.Digər əlini qaldırıb onun yanağını sığallamağa başladı.
-Mən..heç kiməm...Kim olduğumu bilmirəm, hardan gəldiyimi bilmirəm...
-Nə?!Axı...
Anar onun sözlərini bitiməsinə imkan verməyib dodaqlarına yumuldu.Anidən dodaqlarına gələn istilik qızı təkrar titrətdi.Anar onun belini qicaqlayıb sığallamağa başlayanda Fəxriyyə ixtiyarsız halda əlinni Anarın saçlarına apardı.
Anar incəliklə öpürdü ki, birdən qapalı gözlərinin önündə təkrar eyni mənzərə-qaranlıqdan çıxan ildırım səsindən diksinib Fəxriyyəni özündən azacıq itələdi.Gözlərini yumub-açaraq dərindən nəfəs almağa başladı.Fəxriyyə onun öpüşlərinin təsirindən çıxmamış Anarın halına çaşqın baxışlarla baxa-baxa qaldı.Elə bu zaman liftin qpaıları açıldı.
Anar Fəxriyyəyə baxmaqdan imtina edərək yerdəki qovluğu qaldıraraq liftdən çıxdı.Onun “sirli” gedişini izləyən Fəxriyyə narahat olmağa başladı.
“Nə oldu axı?!... Off, Fəxriyyə, sən nə edirsən axı?! Niyə imkan verirsən ona?!... ”
Anar bankın binasında çıxıb əllərini belinə qoyub başını silkələdi.
“Axı nə olub mənə son zamanlar belə?!...Unutmağa çalışdığım hadisələri niyə qırıq-qırıq xatırlayıram?!...”
Elxan məmnunluqla qapını