döyüb içəri girdi.Sənəm öz buz halı ilə başını qaldırmadan ona ünvanladı:
-Keç əyləş, Elxan!
Elxan qadının dediklərini şərtsiz yerinə yetirdi.
-Buyurun, Sənəm xanım...
Sənəm ağzını açmağa imkan tapmamış qapının ağzında səs-küy eşidildi.
-Cəhənnəm olsun!
Elxan ayağa qalxırdı ki, qapı açıldı.Arslan hirslə içəri girib bir Elxana, bir də anasına bxıb qapıçı zərblə çırpdı.
-Bu nə hörmətsizlikdir?!
-Sənin hələ hörmətdən danışmağa dilin də var?!...Dağıl, ay dünya, dağıl!...
Elxan Arrslanın qarşısını kəsmək istəyirdi ki, özü kənara itələndi.
-Sən, yox-yox, siz qarışmayın!...
Arslanın səsi hər nə qədər tələbkar çıxsa da, bir o qədər kobud çıxdı.Sənəm ayağa qalxıb onun qarşısına keçdi.
-Nə istəyirsən yenə?!....
-Mənə çox maraqlıdır, Sənəm xanım, siz nə vaxtsa mənimlə tama başqa dildə danışacaqsınzı ya yox?!-əsəbi səsini qaldırdı.
Elxan nəfəsini içəri çəkib ana-oğul səhnəsini izləməyə başladı.Elə bu zaman qapının aözında bir qız göründü.Qəti addımlarla yaxınlaşıb Arslanın yanında dayandı.Sənəmə quru baxış atıb sakit səsini nümayiş etdirdi.
-Atamız xəstəxanaya düşüb...Sənin ucbatından, ana!...
Sənəmin üzündə heç bir əzələ tərpənmirdi.Arslan yumruğunu sıxıb bacısına tərəf döndü.
-Gedək, Aygül...
Axşam...
İlqar su dolu stəkanı Anara uzadıb əyləşdi.Anar dərmanı ağzına atıb stəkanı boşlatdı.Söykənib quru səslə soruşdu:
-İlqar, bu nəyin əlamətidir?!...
-Adicə baş ağrısıdır...
-Yox, onu demirəm...Qaranlıqdan parlayan ildırım səsi...
İlqar Anara baxıb başını buladı.
-Anar, səncə?!...
-Axı niyə?!...
-Bəlkə işarədir...
-Nə işarəsi?!...
Samir Anarla İlqarın sakit tonda etdikləri söhbətə təəccüblənib kandardan qopdu.Qoltuqda əyləşərək hər ikisinə qəribə nəzər saldı.
-Yaman ab-hava var ortalıqda!...Xeyir ola?!-ehtiyatla soruşdu.
-Heç,Samir...
Samir İlqarın kədərli cavabına birəthər olub həyəcanla soruşdu:
-Axı nə olub?!....
-Forsaj dəlisi, səncə?!...
Samir İlqarla Anara diqqətlə baxanda birdən beyninə güclü siqnal gəldi.Hər üçü ortaq keçmişlərini