a deyil...
Anar çiyinlərini rahaatlaşdırıb qollarını sinəsində çarpazladı.Onun baxışı ilə qarşılaşan kimi gözlərini çəld çəkən Fəxriyyəyə gülümsünüb dedi:
-Bəs hardadır?!...
Fəxriyyə dərindən nəfəs alıb gözlərini yumub açdı.Anarın ona yaxınlaşdığını görüb cəld yanından ötüb keçdi.Anar isə öz işində idi-“şeytani” təbbəssümlə onun arxasınca gəlməyə başladı.
Fəxriyyə dabanlarını yerdən qaldırıb əlini uzatsa da qovluğa çatmırdı.Anar çevik hərəkətlə onu götürüb qıza uzatdı.Onun gözlərindəki parıltını görüb qovluğu əlinə almaq istəyirdi ki, Anar onu özünə tərəf çəkdi.Bir əli qovluqda qaldığı üçün sürətlə Anarın üstünə gələn onun gözlərində ilişin qaldı.Nəfəsi kəsildi bir anlıq.
Anar isə bundan məmnun olub əlini qaldırmaq istəyirdi ki, Fəxriyyə kəskin hərəkətlə onun sinəsindən itələdi.
-Özünüzü nə hesab edirsiniz?!-acıq və titrək səslə soruşdu.-Bir daha mənə yaxınlaşmağa cəhd etməyin!Eşidirsiniz?! Nifrət edirəm sizin kimi tiplərdən!...
Fəxriyyə arxivdən çıxsa da ürəyinin getdikcə daha da bərkləşən döyüntüsünü eşidib ayaq saxladı.Onu həyəcan bürümüşdü.İlk dəfə idi ki, bu qədər yaxından görürdü gözləri.Əlini ürəyinin üstünə qoyub gözlərini bərk yumdu...
“Bu qızda məni çəkən nəsə var, amma nə?!...Nə isə, Anar, öz işində ol görək!...
Mən öz-özümə gic kimi gülüb qovluğu eşələməyə başladım.Arada ala gözlər gəlib gmənim iş görməyimə maneçilik törətsə də, tez bir zamanda onu yoxluğa itələyirdim...
Artıq 1 saata yaxın idi ki, işləyirdim.Boynumu ovxalayıb qolumdakı saata baxdım.
-Vay dədəm vay! Artıq gecdir eee, Anar bəy...Marş buradan, həm də tez!..
Arxivdən çıxıb əlimdəki sənədləri kabinetimə apardım. Əyləşib noutbuku açdım.Adətimdir-dünyada nələr baş verib,baş verir və baş verəcək-100faiz öyrənməliyəm.Fərqi yoxdur, hansı sahə olursa oldun...
Mənə zillənən 2 cüt baxışı hiss edib arxaya söykəndim.Üzümə axmaq ifadə verib qızla oğlana baxdım.Sevil bundan utanıb qıpqırmızı oldu.Cəld başımı aşağı salıb işinə davam dedi.Amma Orxan deyəsən məni parçalamaq istəyir haşÖzü də