zibil qabının yanında yatarkən tapmışam. Çox gözlədim, bəlkə kimsə gəlib aparar, amma olmadı.Axırda da gətirdim bura...
Səhər oyandıqda “balaca qardaşım”ın çaş-baş baxışını görüb yaxınlaşdım.Mən rusca bilmirdim, nə danışacaqdım axı...
-Kimsən?!....
Uşaq halımla təəccübümü gizlədə bilmədim.İlqarın arxadan addımlarını eşiidb çevrildim.
-Adın nədir sənin?-o da az-çox çaşqın idi.
-Sssaamiirr...
-Qorxma, Samir...Məndən sənə ziyan dəyməz...
Samir başına gələnləri danışmağğa başladı.Valideynləri onu atib getmişdilər...
...Mən özümü isti otaqda tapdım. Üzündən iyrənclik yağan kişi mənə yaxınlaşanda anamın fəryadını eşitdim.Sonrasını xatırlamıram, gözlərimə qaranlıq çöküb gücümü itirdim..Yanağıma süzülən damcılar...Anamın hıçqırıqla dedikləri...
-Bağışla məni, balam...Sənin mənim qanımdan olmasan da səni çox sevdim..Bağışla ki səni qoruya bilmədim...MART, 2007-Cİ İL.BAKI...
Fəxriyyə ilə Anar Sənəmin kabinetində onun masasının önündə dayanıb “buz qadına”a baxırdılar.Sənəm onların hər ikisinə nəzər salaraq soruşdu:
-Hə, danışın görüm...
Fəxriyyə sözə başlamaq istəyirdi ki, Anar cəld onu qabaqladı.
-Sənəm xanım, siz nə vaxtdan işçilərin şəxsi həyatı ilə maraqlanırsınız?!..
Fəxriyyə Anarına cəsarətinə reaksiyasız donub qaldı.Sənəm Anarın kinayəsinə öz halını pozmadı.Elə zaman “icazəsiz-filansız” içəriyə daxil olan İmranın üzünü görmək üçün tamaşaçı lazım idi.Qəzəbindən partlamaq ddərəcəsində idi.
-Sənəm xanım, icazə verin!...
-Xeyr, İmran müəllim, icazə vermirəm! Siz “icazə” istədinizmi?!...
Anar kinayəli təbəssüm edib boğazını arıtladı.
-Hmm! Bizə deyəcək sözünüz bitdisə, icazənizlə...
Anarın özbaşınalığı İmranın əsəblərini birə-beş pozsa da bunu Sənəmlə Fəxriyyənin yanında biruzə vermədi.Fəxriyyə özünü sakit göstərməyə çalışsa da, Amar onun gizləttməyə çalışdığı gərginliyi və narajatçılığını sezdi.
-Sənəm xanım, Fəxriyyəni bu işə qarışdırmayın.Elxanı döyən də, söyən də mənəm.Sözünüzü mənə deyin.
Fəxriyyə Anara baxdı.Onun baxışlarında təəccüb qarışıq