qaldığımız son gecə gözlərimi nöqtədən ayırmadan soruşdum:
-Hələ çox qalacağıq?!...
İlqar pəncərənin qarşısından çəkilib qarşımda diz çökdü.Artıq qprxmurdum ondan.Onun elə ağıllı gözləri vardı ki.Qolumdan tutub gözlərimin içinə baxdı.
-Mən istəməzdim, amma...
-Amma nə?!-mənim verməli olduğum sualı Samir yaxınlaşaraq verdi.
-Mən...banditəm, əgər belə demə mümkünsə...
-Bandit nə deməkdir axı?! Pis şeydir bəyəm?!...
-Hə, pis şeydir...
-Axı sən pis adama deyilsən...
İlqarın gözləri dolduğundan ayağa qalxıb bizdən uzaqlaşdı.Samirlə mən bir-birimizə baxışıb heç nə anlamırdıq.Necə yataraq yuxuya gedtimi xatırlmadım.Səhər iəs bambaşqa İlqarla qarşı-qarşıya dayanmışdı.Sanki qərrarlı biri idi...
Hər şey o vaxtdan sonra başlandı...
MART, 2007-Cİ İL.BAKI...
Fəxriyyə əsəbi addımlarla kaninetə girib qapını örtmək istəyirdi ki, yenə Anar onu qabaqladı.
-Nə var?! Nə istəyirsən yenə?!...
-Mənii dinlə!...
-Səni dinləməkmi?! Yoox, cənab, onu görməyəcəksən!Onsuz da yetərincə biabır etdin məni!...
Anar Fəxriyyənin əsəbi halına başını bulayaraq ona yaaxın gləndə Fəxriyyə əlini uzadıb ona “Dur” işarəsi verdi.
-Yaxınlaşma mənə bir daha!...Get sevgilinin yanına!..
-Nə sevgilisi?!-kinayəli soruşub gülümsündü.
-Sən nə sırtıq adamsan!
-Qısqandın yoxsa?!..
Fəxriyyə bir anlıq özünü itirdi.Anarın ona doğru addımladığı görəndə başını silkələyib öünə qayıtdı.
-Yaxınlaşam dedim!-acıqlı səsini yüksəltdi.
-Anar dayanıb onun gözlərinə baxdı.
-Niyə etiraf etmək istəmirsə?! Çooxx maraqlıdır.
-Sənin ya ağlın yerində deyil, ya da psixikan pozulub.Bəlkə karsan, ya da kor?!...
Nicatın sürətlə içəri girərək Fəxriyyənin qarşısını kəsib Anarla üz-üzə, göz-gözə dayanması hər ikisinin təəccübünə səəbəb oldu.
-Anar, həddini aşırsan artıQ! Onsuz da qızın adı çıxıb, bəsdir görüm!...
-Sənə qalmayıb, Nicat.Bu- mənimlə Fəxriyyə arasındadır...
-Heç məsləhət görmürəm, Anar..!
Fəxriyyə səsə çevrilib Lavinə baxdı.Onun özünə əmin duruşundan heç nə anlamadı.
-Fəxriyyə, bu oğlanıgötür çıx,