, Kazanova cənabları ilə təkbətək danışmaq istəyirəm...
-Lavin, axı nə baş verib?!..
-Onun ağlını başına gətirəcəm, narahat olma...
Fəxriyyə içində tüğyan edən səsini güclə boğub Nicatı kabinetdən çıxartdı.Onların gedişini izləyən Anar üzünü Lavinə tutub nəsə soruşmaq istəyirdi ki, “xarici rəfiqə” onu qabaqladı.
-İlqar hardadır?!....
Anarın gözləri təəccübdən azaıcq böyüsə də çevik davrandı.
-Xanım,çox üzr istəyirəm, amma mən elə adda adam tanımıram..
-Vau! Yalanın dərəcəsinə bax sən hələ bir! –deyib çantasından kağız çıxartdı-Bəs onda bu nədir belə görəsən?!
Anar kağızı əlinə alıb vecsiz şəlildə oxumağa başladı, amma gözlərindəki naarahatçılıq getdikcə böyüyürdü...
Axşam..
Anar qapını hirslə çırparaq evə daxil oldu.Zala keçərkən İlqarın düşüncəli halı onu daha da səsəbiləşdirdi.
-Mənə oyun oynama, Şahmatist!!!....
Samir divandan dik atılb təəccüb qarışıq çaşqınlıqla Anarın qəzəbli baxa=baxa qaldı.İlqqar yerindən qalxmadan hökmlü səslə dilləndi.
-Başlama yenə!...
-Hə, demək belə?!...Lavin kimdir?!...
-Kim kimdir?!
-Samir, qarışma! İlqar, söz soruşdum!...
Samir İlqarla Anara baxıb baş verəcək prosesləri gərginliklə gözləməyə başladı.Anar qəzəbindən partlamaq dərəcəsində olsa da, İlqar sakit halı seçilirdi.Ayağa qalxıb onunla üzbəüz dayandı.
-Nə öyrənmək istəyirsən?!...
-Hər şeyi!...
-Eee! Bəsdirin görüm! Bezdim artıq sizin oyunlarınızdan!-Samir qışqırdı.
Anarla İlqar onun qışqırıqlarına fikir vermədən bir-birlərinə baxırdılar...
Səhər...
Anar evdən ildırım sürətilə çıxıb banka üz qoydu.Dünən İlqarın etirafları onu əməlli-başlı sarsıtmışdı.Onu vurub dpymək, acılamaq istəsə də, bacarmamışdı.İlqara olan qardaş-dost sevgisi, ona duyduğu hörmət-borc duyğusu buna əngəl olmuşdu.Sadəcə onun gözlərinə baxmaqla kifaəyətlənmişdi...
Banka gəlib çatanda yumruqları ixtiyarsız açılıb yığılmağa başladı.Fəxriyyənin başqa oğlanal səmimi danışaraq təbəssümünü nümayiş etdirməsinə daah da səbr edə bilməyib onlara doğrulmağa başladı.Fəxriyyə onun sürətini görüb