a çırpdı.
-Tonunu yığışdır!..
Orxan lap özündən çıxıb ayağa qalxdı.Sevil də ayağa qalxaraq ona tərəf gəldi.
-Orxan, özün də bilirsən ki, xoşum gəlmir belə şeylərdən...Xahiş edirəm, lazım deyil!..
Sevilin “nidalı” intonasiyasını sezib hirslə yerində əyləşdi.Sevil qayıdıb əyləşsə dı, bir gözü Anarla Orxan idi.Hər ikisi də bir-birlərini yeyəcəkmiş kimi baxmaqdan bezmirdilər..
Günorta...
Fəxriyyə diqqətini işə yönlədərək unutmağa çalışırdı.Elə bu zaman içəriyə biri gird.Elxan.Üzündə azaəcq da olsa göyərti vardı.Nicatla Fidan yenə başlarını bulaya-bulaya çıxdılar.
-Bezdim artıq!-Fəxriyyə dodaqaltı deyinib onun üzünə baxdı.-Eşidirəm...
-Əgər bir daha o əclafı sənin ətrafında görsəm, günah məndən getdi...
Fəxriyyə əlləri ilə masaya dayaq verərək ayağa qalxdı.
-Mənim həyatıma qarışma..!
-Mən sənin yaxşılığın istəyirəm,-əsəblə dedi.
-Gözüm aydın! Gedib atama xəbərçilik edəndə bunu düşünməliydin..
-Fəxriyyə, başa düş, mən deməsəydim,onsuz da söz yayılacaqdı...
-Səni nə görmək istəyirəm, nə də eşitmək,-sözünü tamamlayıb əyləşdi.
Elxan qəzəbindən partlamaq dərəcəsinə çatsa da, özünü o yerə qoymayib çıxdı.
“Lap yaxşı, Fəxriyyə, bunu sən istədin!”
Qapını döyüb icazə gözləmədən içəri keçdi.Sənəm başını qaldırıb Elxana baxdı.
-Nə olub yenə?!..
-Vallah,bilmirəm,Sənəm xanım...Amma tezliklə tədbir görməsəniz, bax onda olacaq!...
Sənəm Elxann qərarını gözləyərək ona baxdı.
-Anarı işdən azad edin!...
-Sən mənə bir şübhə detalını tap gətir, gerisi mənlikdir!...
Elxanın gözləri parıldadı...
Anar pilləkanlarla enəndə Fəxriyyənin hansısa oğlana təbəssümlə sənəd verdiyini görüb sürətlə enməyə başladı.Fəxriyyə çevrilib getmək istəyəndə qarşında Anarı gördü.Başını bulayıb o yerdən uzaqlaşmağa başladı.Arxasınca Anarın gəldiyini anlayıb ayaq saxladı.Anarın qarşısın keçdiyini görərək soyuq halda soruşdu.
-Çox maraqlıdır, nə etdim yenə xoşuna gəlməyən?!...
Anarın əsəbiləşdiyini görüb kinayəli təbəssüm atdı.
-Sənə hələ bu da azdır, Anar...Mənim adımı çıxartmaq nəymiş