i olmadı. Özümü qadın ayaqyoluna çatdırıb üzümə şırıltı ilə su vurdum.
-Fəxriyyə, nəyin var sənin?!...
Qızlardan biri mənə yaxınlaşıb əlini çiynimə qoymaq istəyəndə necə oldusa dəli kimi bağırdım:
-TOXUNMA!!!...
Hamı mənə təəccüblə baxırdı.Mənsə bu “anormallığımla” üzümü qurulayıb ordan çıxdım...
Nouabr, 1982-ci il.Azərbaycan SSRİ-si...
“Dərslərimlə aram yaxşı idi.Ümumiyyətlə çalışırdım ki, evə yaxşı qiymətlər gətirim.Mən universitetdə oxuyub ali təhsil almaq istəyirdim.İstəyimi öyrənəndə evdə qiyamət qopdu.Atamın reaksiyası mənə elə pis təsir etdi ki, sanki cinayət işlədirəm “Qız hara, oxumaq hara?” Bir həftə boyunca ağlayıb-sıtqasam da faydasız qalmışdı.Hətta məktəbə belə həvəssiz gəlib gedirdim.Müəllimlərin mənə təəssüf dolu baxışları ilə sinif yoldaşlarımın kədərli tonları məni daha da üzürdü...
Atam Nuh deyib, peyğəmbər demirdi.Qərarını vermişdi.Anam müticəsinə ona boyun əyirdi. Bir gün anam gəlib məni “muştuqladı”
-Səni istəyən var eee, bəxtəvər başına, atan da razılaşıb...
O anda yer ayaqlarımın aıtndan qaçdı.Mən oxumaq istəyirdim, icazə vermədilər. Həkim olmaq istəyirdim, arzularımın üstündən böyük xətt çəkdilər.İndi də ailə qurmaq məsələsini qoyublar qarşılarına.
Bu insanlar ailə qurmaq kimi mmühüm məsələdə mənim rəyimi soryşmadan-öyrənmədən öz imzalarını atıblar.Heç tanımadığım, üzünü belə görmədiyim bir adamla yastığa baş qoymaq...İlahi! Bu ki, dəhçətdir sözün əsl mənasında!...
1-2 gün anama yalvardım, “heç tanımıram, bilmirəm necə adamdır” desəm də anamın mənim beynimə yeridirdi: “Nolsun ki, tanımırsan?! Tanıyacaqsan da, sevəsəcəksən də.Mən atana gələndə onu heç tanımırdım da, amma...”Anam həmişə bu məqamda susurdu, mən də axçmaq kimi heç nə soruşmurdum...
Mənim etirazlarım onların heç veclərinə də olmadı.Məni heç sevmədiyim, tanımadığım biri ilə evləndirdilər...”Mart, 2007-ci il.Bakı...
Fəxriyyə özünü bankdan bayıra necə atdısa kiminləsə bərk toqquşdu.Başını qaldırıb üzr istəmək istəyirdi ki, yerindəcə quruyub qaldı.Anar ona öz şeytani