baxırdı.Qoltuqda əyləşib gözlərini nöqtəyə kilidlədi.İlqar Anarın üstünü pledlə örtüb yanında oturdu.
-Qəbul etmək istəmir...
-Axı necə ola bilər?!- Samir çaşqınlıqla soruşdu.
-Samir, axmaq suallar vermə!...
-İlqar, yanlışlıq ola bilməz?!...
-Samir, mən Anarı səndən də yaxşı tanıyıram...
-Heç inanmazdım ki, bir gün Anarı belə vəziyyətə görəcəm, heeçç...Kimdir o qız?!...
-Ala gözlü...Adı deyəsən Fəxriyyədir...Off, Anar, sənə dedim axı, dedim ki, bank planından vaz keç, amma səən..
-İlqar?!..Necə yəni?!...Bəyəm Ağa tapşırıq verməyib?!
-O, sadəcə ikimiz arasında seçim etməmizi istədi.Anar məndən çevik davrandı...
Samir donub qalmışdı.Ayağa durub tədirgi addımlarla o baş-bu baş addımladı.Gah Anarə, gah İlqara baxıb əsəbiləşirdi, amma heç nə deyə bilmirdi...
İlqar Anara nəzər salıb dirsəklərini sdizlərinin üstünə qoydu.Baxışlarını yerə cəmləşdirdi.
-Anar, mən dedim, xəbərdarlıq etdim, amma sən hamısını qulaqardına vura-vura getdin...Bu gecə soyğun həyəta keçirilir...
Samir dəhşətdən böyümüş gözlərini İlqara zilləsə də nitqi quruduğundan heç nə deyyə bilmədi...
Malik sənədləri hirslə incələyib Elxana baxdı.
-Sən get!...
Elxn bir anlıq anlaşılmazlığa düşərək Malikə baxıb gözünü döydü.Başını silkələyib özünə qayıtdıqdan sonra bir daha Çmallikə baxdı.Kişi onun getməsində həddindən artıq qərarlı idi.Fəxriyyəyə baxıb qalxdı.Qız şok keçirmiş vəziyyətdə idi.Bayaq necə dayanmışdısa, indi də elə idi.
Elxanın toz olmasnı görən Malik ayağa qalxıb qızına şillə vurdu.Fəxriyyə yıxılıb yavaş-yavaş özünə qayıdırdı.Əli ilə yanağını tutub gözləimdən yaş damcı-tdamcı süzülməyə başladı.
-Məni qızım-polisin qızı gedib bir oğrunu sevib?! Dağıl, ay dünya, dağıl!...
Fəxriyyə güclə ayağa qalxaraq ağzından hər bir kəlməni kəlbətinlə çıxardaraq gğz yaşı içində danıışmağa başladı.
-Ata...Mən...Bəlkə...O...Səhv...Ata, bəlkə elə deyil?!...
-Mən sabah öyrənəcəm elədir, ya yox! Amma sən işə getmirəsn!..
-Nəə?!! Ata...Nolar..Eləmə..İstəmirəm....
-Nəyi istəmirsən?!