!
-Mən...işsiz qalmaq istəmirəm...
Malik qızın hıçqırıqlarına daha da əsəbiləşib əlini qaldırsa da elə havada asılı qaldı.Aysu ilə Murad qorxxu ilə atalarına baxırdılar.Hirsindən dodaqlarını gəmirib əlini bərk yumruqladı.Fəxriyyə atasının qapını çırparaq evi tərk etməsinə olan qalan gücünü itirdi.Dizləi üstə çökərək əli ilə ağzını qapatdaraq ağlayıb-hönkürnməyə başladı.ysu bacısınaa yaxınlaşıb qarşısında diz çökərək qucaqlad.
-Aysuuuu...
Aysu bacısının ürəkyandıran hayqırışına göz yaşlarına saxlaya bilmədi.Fəxriyyə taqətdən düşmüş qolları ilə bacısınıqucaqladı.Murad yavaş-yavaş onlara yaxınlaşıb soruşdu:
-Papa niyə belə elədi axı?!...
Fəxriyyə Aysudan aralanıb qardaşına baxdı.Qollarını yana açanda Murad ona sığındı.
-Mən...Mənəm günahkar..Mən..
-Elə danışma, ifritə...
-Aysu, amma bu həqiqətdir...
Gecə saat 1-ə yaxın...
Anar dizlərinə dirsəklənib gözlərini döşəməyə zilləmişdi.Nəhayətində başını ağır-ağır qaldırıb sönmüş gözlərini İlqara yönəltdi.
-Mən...
İlqar onun danışmaq iqtadarında olmadığını görüb qalxaraq yanında əəyləşdi.Samir çarəsiz baxışlarla İlqarla Anara baxıb boynunu ovxalayırdı.
-Sən nə, Anar?!...
-Mən..-yenə zorlandı.Alnından pulcuqlanan damlalar sürətlənirdi-Mən...Mən...
İlqar onun halını anlayıb gözlərini bərk yumub-açdı.Əlini Anarın çiyninə basıb sıxdı.
-Sən nə, Anar?!-təkrar soruşdu.
-Mən..bacarmayacam...
Anar divandan qopub zalın az qala dövrə vurdu.Həyəcanı gedtikcə artırdı.Narahatçılığı ona ikan vermək bilmirdi.Əllərini tez-tez oynadaraq dayanıb İlqara baxırdı.
-Səbəbini bilmirəm...Bu..bu..bu...məndən asılı deyil, Şahmatist....
-Mən səbəbini desəm inanarsan?!-soruşub ayağa qalxdı.
Anar İlqarın ona yaxınlaşdığı görüb udqundu.Bu zaman əllərinin titrədiyini hiss etdi.Onları qaldırb diqqətlə baxdı.İxtiyarsız tir-tir əsirdi.Üzü tər içində idi.
-Anar, sən sevməkdən de betər vəziyyədəsən...Sən-aşiq olmusan....
-Yox, yox, yox-inanmaq istəmədi.
-İnan!-səsini qaldıraraq Anarın qolundan tutub silkələməyə başladı-Anar, sən o qıza