aşiq olmusan...
Anar zərblə onu itələyib vanna otağna girdi.Üzünə su vuraraq özünə gəlməyə çalışırdı.Güzgüyə baxanda öz-özünü tanımaqda çətinlik çəkirdi.Yumruqlarını o qədər bərk sıxdı ki, dırnağı ətini kəsirdi.Özünə qəzəbli idi. Güzgüyə atılan yumruqdan çilik-çilik olub çanağa düşən qırıntılarını nifrətlə izlədi.Əlindən qan sızıdasa da sanki vecinə deyildi.
Qapının döyülməsindən səsini püskürmüş vulkan kimi qaldıraraq
—RAHAT BURAX!-deyə qışqırdı.
İsti duşu açıb paltarlı içəri girdi.Şırhaşırla üst-başına tökülən isti su içindəki yanğın atəşini daha da alovlandırırdı.
“Axı niyə məhz o?! ...Ni-yəəəə?!...”
Yarım saatdan sonra zala girəndə “yağışdan çıxıb yağmura düşmüş” vəziyyətdə idi.Onun tamamilə yaş içində olduğunu görən Samir həyəcan və narahatçılaq yaxınlaşdı.
-Anar..
-Qarışma!-dkəskincə deyib İlqara baxxdı-Mən hazıram!...
-Anar, səhv edirsən...
-Mənim səhvlərim özümə qalıb, Şahmatist!!!-az qala qışqırırdı.
İlqar qəzəblə gəlib onun qarşısında dayandı.Samir kənara çəkilib gərginliklə izləməyə başladı.
-Anar, lazım deyil...
-Mənim borcum var...
-Cəhənnəmə borcun var, lazım deyil..! Bunu bəhanə gətirmə..!
-Mən qərarımı verdim-BANK SOYULACAQ!...
-İt kimi peşman olub da sürünməsən razıyam...
Samir İlqarın son sözlərinə diksinib gah ona, gah da Anara baxdı...
...Amma...
Səhər tezdən bankı lərzəyə gətirən bir xəbər hər kəsi şokdan da betər eləmişdi...
Fəxriyyə öz kabinetində tək-tənha, Səssiz-səmirsiz əyləşib göz yaşlarını axırdırdı.
“Axı niyə, Anar, niyə?!...”
Anargil artıq Moskvada idilər...
Anar avtobusun pəncərəsindən seyr edərək kədərli səslə pıçıldadı:
“Bağışla məni...Bağışla, Fəxriyyə...”
5 AY SONRA...
SENTYABR, 2007-Cİ İL.BAKI...
Əslində bank tam soyulmamışdı.Hətta polislər belə bu işə mat-məəttəl qalmşdlar.Ortalığa buraxılmış faktlar əsasında “Ağa” ləqəbi mafioz başçısı tutulub həbsxanaya göndərilmişdi.Heç kəs Anarın niyə belə addım atdığını anlamırdı.Şifrələr isə İmranın masasının üstünə qoyulmuşdu...
Fəxriyyə bu aylar ərzində