qızın belinden tutub özüne daha da yaxınlaşdırdı.
-Etiraf et, gözel qız...
-El çek menden,-ederek Anarın çiynine zeif yumruqlarını endirmeye başladı.
Anar hezz alırmış kimi onu özüne daha da berk sıxdı.Fexriyye onun gözlerine baxanda özünü itirirdise, Anar ala gözlerden getdikc tesirlenirdi.
-Kimsen sen?!...
Anarın asta, yumşaq, amma ehtiraslı sesle soruşub onun belini buraxdı.Fexriyye özüne gelmeye başlayırdı ki, Anar işıq süretile oranı terk etdi.Fexriyye elini üreyinin üstüne qoyanda onun tez-tez vuran sesini eşitdi.Gözlerini yumub derinden nefes aldı.
“Axı niye mehz o?!...Etrafda bu qeder oğlan varken, niye o?!...Onun etrafında ona maraq gösteren qızların sayı=hesabı bilinmezken niye menimle maraqlanır?!...Noiye “oyun” oynamaqda bu qeder qerarlıdır?!...Niye menden söz qoparmağa can atır?!... Niye, Fexriyye?!...NİYE?!”
Fexriyye özü-özüne verdiyi sualların içinde itib batırdı...
Anar arxivden çıxdıqdan sonra ani hereketle ayaq saxladı.Çevrilerek indice çıxdığı “mekan”ın qapısına baxdı.
“Anar, o qızda nese var ki, ona bu qeder maraq gösterirsen...İlahi, Anar!...Özüne gel görüm!..”
Göz qapaqlarını defelerle yumub açdı.Ayaqlarını gücle qopardaraq uzaqlaşdı...
1982-1983-CÜ İLLER.NOYABR-APREL...AZERBAYCAN SSRİ-Sİ...”N” RA YONU...
“O dehşet dolu iyrenc sehne gözümün önünden çekilmek bilmirdi.Her ne qeder süretle qaçırdımsa, meni teqib edirdi...
Bacımın yaşadığı er evinin ünvanın bildiyimden, telem-telesik özümü onlara çatdırmağa çalışırdım.Gözlerimden axan ve getdikce süretlenen yaşlarım sele çevrilmişdi.Qaçdıqca yıxılırdım, yıxıldıqca etrafa qorxa-qorxa baxıb qalxırdım...
Budur bacımın er evi.Yumruqlarımı var-gücümle işe salaraq qapını deli kimi döyürdüm.
-Sooollmaaaazzz, bacıııcaann, nooollaaaarr, aaaaççç qaaapııınııı...
Qapını ne qeder döydüm, xatırlaya bilmedim.Amma gözüme düşen işıqdan olan-qalan gücümü itirib huşumu itirdim...
Ayıldığımda bacımın üzerinde tir-tir esdiyini gördüm.Alnıma nem desmal qoyub saçlarımı sığallayırdı.Gözlerimi gücle

<< 1 ... 23 24 [25] 26 27 ... 132 >>