yox?!...
Anar qızı çevik hereketle özüne sıxıb dodaqlarının dadına baxmağa başlayanda Fexriyye yumrularını zeif şekilde çiyinlerine endirirdi.Amma Anarın vaz keçmek niyyeti yox idi.Qızın belinden tutub sığallamağa başlayanda Fexriyye onu sinesinden iteledi.O gücü özünden hardan tapdı, özü de anlaya bilmedi.Anarın tebessümle ona yaxınlaşdığını görende ona şille yedizdirmek üçün qaldırdığı el Anar terefinden tutlub qaldı.
-Rahat burax meni..Eclafsan sen...
Ola biler..Amma men “men”emse, seni de çözecem-deyib tekrar dodaqlarına yumuldu.
Fexriyye yene müqavimet göstermek istese de, aniden onun boynunu qucaqlayıb tecrübesiz şekilde qarşılıq vermeye başladı.Anar qızın küreyini divara söykederek boynunu öpmeye başlayanda Fexriyye özüne gelib onu özünden iteledi.
-Sen...Eclafdan da beter imişşsen...
Anar qızın aradan çıxmağa cehd gösterdiyini görüb tebessümünü işe saldı.
-Etiraf etmesen, el çeken deyilem, gözelim...
-Ne isteyirsen menden?!...
-Menden xoşun geldiyini...
Fexriyye yene onun gözlerinde itib batmağa başladı.Anar daha da irleleyib onun üzünü elleri arasına aldı.Qız gözlerini qaçırtmağa çalışırdı.Anarı olan-qalan son gücü ile iteyib çıxışa addımını atmışdı ki, bu defe “özünübeyenmiş”in elininin istiliyini qarnında hiss eleyib gözlerini yumdu.Anar Fexriyyenin qarnını qucaqlayıb sinesine doğru çekdi.Burnu ile saçlarını qoxuladıb bir söz demek isteyende “arxiv”in qapısı açıldı...
İçeriye giren Elxan gözlerine inanmaqdan çetinlik çekse de, esebleriniin gerildiyini üz cizgilerinden oxumaq olardı.Fexriyye utancaq baxışlarla çıxıb getse de Anarın veziyyeti heç de yaxşı deyildi.Üezrinde Eıxanın baxışlarını gören Anar onunla üzbeüz dayandı.
-Ne var?!..Demek istediyini birbaşa de!...
-Seninle adam dilinde danışmaq imkansızdır deyesen!...
-Bu qeder çox isteyirsense get qıza sevgini etiraf ele, eger qorxaq deyilsense!...
Elxan yumruğu ile Anarı yer serib sakit ve emin tonla
-Qorxaq senin adındır!-dedi.
Anar qehqehe çekerek ayağa qalxıb onun gözlerine kinaye

<< 1 ... 42 43 [44] 45 46 ... 132 >>