onu kaninetde monitor vasitesile izleyirdi.Ve her defesinde qızın kederlenmesi, içini çekerek ağlamasına esebileşirdi...
SENTYABR, 2007-Cİ İL. MOSKVA...
Axşam...
Anar elinde qehvve eyvana çıxıb şeheri seyr eledi.İlqarın addım seslerini duyub soruşdu:
-İlqar, heç sevdinmi?!...
-Anar, bir qızım var deye o qadını seven deyilem..
-Bes Lavin?!...
-Lavin sadece heyranlıq duyduğum tiplerdendir.Başına gelen olaya reğmen heyata küsmeyib.
-Senin sayende...
-Menim niye?!...
-Ne bilim “niye?!”...Sadece hiss edirem ki, senin emeyin var bu işde..
-Nu i Paqanini!...
Anar onu dinlese de fikri uzaqlara getmişdi..
“Fexriyye...Göresen necesen, gözelim?!...”SENTYABR, 2007-Cİ İL.BAKI...
Fexriyye nin derin fikirlere qerq olduğunu gören Fidan soruşmağa qerar verdi.
-Fexriş, necesen?!...
-Yaxşıyam, canım, narahat olma,-deyib kederli tebessüm etdi.
Fidan Nicata baxaraq başını buladı.Nicat Fexriyyeye nezer salıb köks öyürdü.Bu zaman qapı açılaraq Elxan içeriye daxil oldu.Baxışları ile Fidanla Nicatın çıxmasını emr edib Fexriyyenin masasına yaxınlaşdı.Qız başını qaldırmadan işini görürdü.
-Fexriyye, danışmalıyıq...
-Menim seninle danışmağa mövzüm yoxdur,-quruca cavbalayıb başını qaldırdı.
-Fexriyye, xahiş edirem, -esebilikle dedi.
Fexriyye soyuq halını deyişmeden ona baxması Elxanın eseblerine toxunsa de sebr deyib dururdu.
-Fexriyye..!
-Men senin kuklan deyilem, aydınır?!...
-Haa, demek bele?! Bes o eclaf seni harda tutub öpende kuklana çevirmirdi?!...
-Elxan, meni bu hala sen getirdin, ferqindesen?! İndi ne isteyirsen, he?!...
-Fexriyye, bax, men sadeec onun esl üzünü ortaya çıxatdım...
-He, çıxartdın,sonra?! İddialar tesdiqlendimi?! Bank soyuldumu?! Yox! ...
-Ona kimse engel oldu, emine buna...
-Kim?! Men?!
-Tövbe esteğfürullah! Fexriyye...!!!
-Ne var?! Bezdim artıq senin teqiblerinden!!!...
Fexriyye masaya dayaq verib ayağa qalxdı.Elxanın gözlerine baxaraq keskin şekilde
-Bir daha meni narahat edib eseblerimi pozma! Yoxsa şele-şülemi yığışdırıbb

<< 1 ... 91 92 [93] 94 95 ... 132 >>