Mən çıxıb gedenden bəri Bakıda dəyişikliklər olmuşdu məsələn hava limanına geden avtobuslar peyda olmusdu.Birdə sumqayita geden suret qatarı. Coxlu kinoteatrlar ve kafelər açılmışdı.Mən özümü hava limanına aparan lüks kondisonerli avtobusun içində kepkanı üzümə salaraq əyləşmişdim.Ah bu çox utandırıcı idi çünki bizim insanlar hələ də aeroporta toya gedirmiş kimi bezenib gedir. Mən hava limanına çatdıqda hara kimə yaxınlaşacağımı götür qoy edirdim ki, elində çamadan və kostyum geyinmiş bir bəy mənə yaxınlaşıb:
-Xanım , aeroport sifarişindən sonra içərişəhər stansiyasına da bir pizza gətirərsiniz.
Mən hələki onun söylədiklərinə qulaq vermirdim, ancaq gorünüşünü analiz edirdim.Hündür boy ,cüssəli bədən, əyninə tam oturmuş qara kostyumunu nəzərdən keçirdim.Yaqinki kostyumu bahalıdı.Tikişləri onun brand mal olduğunu göstərir.
-Xanım məni dinləyirsiniz?
-Necə?Nə lazımdı?
-Pizza sifarişi deyirəm.
-Mən məgər pizza satana oxşayıram?-bir qədər ciddi tonla cavab qaytardım.
Məni başdan ayağa süzüb baxışlarını gözlərimdə saxladı.
-Nə baxırsan?-Daha ciddi tonla soruşdum.
O gözləri ilə mənim köynəyimi göstərdi.
Mən unutmuşdum axı, pizza məkanının köynəyini geyindiyimi...
-Mən sadece o məkanın köynəyini geyinmişəm yani orda işləmirəm.
-Sən işləmədiyin yerin köynəyini niyə geyinirsən?
-Sizə bunun nə dəxli var?
O pencəyinin cibindən bir vizitka çıxarıb:
-Həmin məkanin və brandın sahibi olduğum üçün maraqlanıram.
Mənim gözlərim qeyri ixtiyari yekəldi.Və mən ona vəziyyəti izah etməyə çalışdım amma dilim sözümə qulaq asmır və başıma daha böyük oyunlar açırdı.
-Hmm,Baxın mən dünən Almaniyadan gəlmişəm və çamadanım hansısa başıboşla sehv düşüb.Mən neçə ildi burda olmadığım üçün evdə bundan başqa geyimim yox idi.Sizə vəziyyəti izah edə bildim?
-Hə. Anladım. Yeri gəlmişkən əgər söhbət çamadanı səhv salmaqdadırsa ortadakı tək basıboş və səfeh mən deyilem.
Mənim üz ifadəm məktəbdə oxudugumuz 'İnsan və cəmiyyət' kitabının üzərindəki düşünən adamın üz ifadəsinə