çevrildi.Əlimi çənəmə qoyub 'bu nə deməyə çalışdı indi'..
-Mən sizi anlamadım.Necə yani?
O mənə tərəf biraz daha əyilərək:
-Yani çamadanınızı səhv saldığınız o başıboş mənəm.
Mən dediyim sözdən utanıb qizanaraq dodaqlarımı kip sıxdım və üzüm çöndərib düz qabağa baxdım.İlahi bundan daha artıq utancverici veziyyət ola bilməz yəqinki.
-İndi nə deyirsiz bütün yolu aeroporta kimi gedək?
-Bəli.
-Niyə?
-Çünki indi burda düşsək geri dönüş üçün minməli olduğumuz avtobusun nə vaxt gələcəyindən əmin deyilik.
O mənə diqqətlə baxaraq kinayə ilə güldü.
-Taksi haqqında nə düşünürsüz?
-Taksiyə verəsi pulum yoxdu.
-Niyə həkimlər yaxsı pul qazanmır? Bəs o ciblərə gələn rüşvətlər hara gedir?
-Mənə bax məni tanımırsansa ağlına hər gələni danışma.Mən rüşvət almıram-çox sakit bir şəkildə dedim və "aferin mənə özümlə qürur duydum" fikirləri beynimdən keçdi.Bir dəqiqə mən elə bil arada nəsə ötürdüm.Axı mən ona həkim olduğumu deməmişəm.
-Bura baxın cənab siz mənim həkim olduğumu hardan bilirsiz?
-Vizitkanızın üstündə yazırdı.
-Ah hə vizitka.Əlbəttə həkimlərin vizitkası olur.-Bu gun mənə niyəsə hər şey gec çatırdı.Mənim kimi İQsu yuxarı cərrahın belə səfeh olduğunu görsələr xəstələrim qaçar.
-Vizitka? Siz mənim çamadanımı eşələmisiz? Nə haqla? Siz mənim şəxsi əşyalarıma toxunmusuz.Bu ümumi əxlaq qaydalarına sığan hərəkət deyil.
-Çamadanın kimə aid olduğunu tapmaq ve geri qaytarmaq üçün ən asand yol hansıdır?
-Əgər belədisə onda niyə indi aeroporta geden avtobusdasınız?
-Cunki vizitka üzərində yazılan xəstəxana hələ sizin işə başlamadığınızı bildirdi.
-Bu yenə də qəbul edilməzdir.Sən mənim şəxsi əşyalarıma......axxxx
-Paltar zövqün gözəl imiş.
-Nə siz?? SİZ ?
-Narahat olma alt paltarını nəzərdə tutmurdum.
-Elə burdaca enib çamadanları dəyişək.
-Olar.
Avtobusu saxladıb magistral yolun düz ortasında endim.Əsəb bütün zehnimi bağlamışdı.Necə geri dönəcəyimi düşünmürdüm belə.
-Buyur bu da sənin çamadanın.
-Bu da sizinki. Sizdən ferqli olaraq çamadanı açıb