nöqtədən
ayırmır. Könülün danışdıqları onları əməlli-başlı şoka sal-
150
mışdı. Könül qardaşı ilə Hikmətin qurduğu planlardan,
Nicatın ölümünü necə hazırlamalarından ətraflı danışmış,
Orxanın aylarla davam edən araşdırmalarını, ehtimallarını
darmadağın eləmişdi. Könül Nicatın ölümündə təxminən kimin
günahkar olduğunu bilsə də, aylarla bu sirri gizləmişdi.
Heç nə gözlədikləri kimi deyildi. Könül Nicatın öldü-
rüləcəyini bilə-bilə heç nə etməmişdi...
– Özümdən qorxurdum Orxan, özümdən. Sən bilmirsən
Hikmət necə qəddar və arxalı adamdır. Bir gecədə məni də,
qardaşımın ailəsini də məhv edərdi. Mən onlara mane ola
bilməzdim, başa düş!
– Heç olmasa Nicatı xəbərdar edərdin, ay vicdansız! Şahin
əlindəki siqareti hirslə külqabıya basdı.(Şahinin vicdan anlayışı
qarşısında əllərim əsir. Allah, haqqı Şahinin vicdan haqqında
düşüncələrinə də bir “Cart!!!”... Hələ ada baxın, Şahin! Yox bir
qartal!)
– Bacarmazdım. Çünki buna imkan yox idi. Əslində Hikmətlə
qardaşımın mətbəxdəki söhbətini eşidəndən sonra Nicata
neçə dəfə zəng elədim. Mesaj yazdım. Amma cavab gəlmədi.
Evinə gedə bilməzdim. Hikmətin də, qardaşımın da
ora gələcəyini bilirdim.
– Polisə xəbər verə bilərdin – , bu dəfə Orxan özündən çıxdı.
– Deyəsən siz məni başa düşmək istəmirsiniz. Axı bu barədə
polisə məlumat verib, heç nəyə nail ola bilməzdim. Əlimdə
heç bir fakt yox idi. Həm də qardaşım həmkarları ilə
asanlıqla dil tapacaqdı. Qorxurdum, başa düşürsən? Neçə
vaxtdır kiminsə məni izlədiyini hiss edirəm. Deyəsən səninlə
görüşdüyümü, sənin bu söhbəti qurcaladığını bilirlər. Çox
qorxuram, uşaqlar. Bircə bu xarabadan çıxıb gedə bilsəydim...
151
Şahin alnını ovuşdura-ovuşdura susurdu. Hər şey o
qədər qarmaqarışıq və anlaşılmaz idi ki, olub-bitənlərdən
baş çıxarmaq analitik qabiliyyət tələb edirdi.
Orxan da çıxılmaz vəziyyətdə idi. Hadisələrin bu cür
inkişaf edəcəyi onun da ağlına gəlməzdi. Sözün düzü mən
özüm də bilmirdim ki, dostumu belə çətin vəziyyətə sala
bilərəm. Amma olan