n olmuşdu. Orxan dostunun intihar edibetmədiyini
araşdırdığı, intihar etmiş bir şairin psixoloji və-
ziyyəti ilə bağlı təhlillər apardığı halda, müəmmalı cinayət
hadisəsinin içinə düşmüşdü.
Bir yandan da dostunun yazmaq istədiyi romanın detektivə
çevriləcəyini düşünürdü. Heç vaxt ağlına gəlməzdi
ki, xəfiyyə kimi hansısa bar küncündə oturub üstü açılmamış
bir cinayətin detalları haqqında düşünsün. Amma hər şey
qəfildən dəyişmişdi. Dostunun ölümü, Könülün söhbətləri,
Şahinin ciddi şəkildə bu işlə maraqlanması, Elxanın tez-tez
Türkiyədən zəng edib zəhləsini tökməsi Orxanı xeyli
gərginləşdirmişdi. Artıq o da ölkədən çıxıb getmək, hansısa
Avropa ölkəsində demokratiya nağılları dinləyə-dinləyə
azad yaşamaq istəyirdi. Hər şey ustalıqla, peşəkarlıqla qurulmuşdu.
İndi sadəcə əsərin son fəslini düşünməli, Nicatın
ölümü ilə bağlı versiyanı dəqiqləşdirib söz verdiyi kimi
yazıçı dostuna təqdim etməli idi. Amma onu Könülün taleyi,
Şahinin nigarançılığı da düşündürürdü.
...Könülün ağlamaqdan gözləri şişmişdi. Yalvarıcı baxışlarla
Şahinin üzünə baxıb getmək üçün icazə istədi. Şahin
əli ilə Könülə gedə biləcəyini işarə elədi. Barın səsgücləndiricilərindən
Beyonsun “Naughty Girl” mahnısı eşidilirdi.
Şahin ritmə uyğun barmaqlarını masaya döyəcləyə-döyəcləyə
Orxana baxırdı. Sanki bütün sualların cavabı susqun
Orxanın gözlərinin içində idi...
152
...Yarıqaranlıq kafedə iki nəfər üz-üzə oturmuşdu.
Gözlərindən çarəsizlik və inanmızlıq oxunan bu iki nəfərin
çıxılmaz vəziyyətdə olduqlarını külqabıda dalbadal söndürülən
siqaret kötüklərindən anlamaq mümkün idi. Artıq
romanın hansı sonluqla bitəcəyi Orxana və mənə məlum
idi...
153
22
“Zəiflik – ölümdür”
Vivekananda
Şahin sonuncu dəfə kəndə - Nicatın qəbrini ziyarət
etməyə gedəndən sonra yolunu onun keçmiş həyat yoldaşının
və qızının yaşadığı şəhərdən salmışdı. Nicatın keç-
miş həyat yoldaşı Türkan yenicə ailə qurmuşdu. Şahin bütün
bunları nəzərə alaraq Türkanla ayaqüstü, dörd-beş dəqiqəlik
söhbət