ü kəşf etmək üçün çabalamağa başladım. Yenidən
işsizlik və yenidən narahat günlər başladı həyatımda.
Hər şey yolundaykən nələrinsə nizamsız olduğunu anlamağa
başladım. Və hər dəfəsində getdim... Ya iş yerimdən,
ya da aşiq olduğum qadının həyatından...
Mən getməyə alışmışdım, dostum...
Hər dəfə olduğum yeri tərk edəndə gizli bir əlin məni
tutub saxlamasını istədim, amma olmadı, saxlamadı...Bir
gün barmaqlarımın arasında sönən siqareti külqabına atanda
155
anladım ki, öz həyatımı başqalarının uydurduğu bir əhvalat
kimi yaşayıram. Elə o gün də uydurma əhvalatları romana
çevirməyə qərar verdim.
Tezdən oyanıb küçə lampalarından qaranlıq otağa
süzülən işığın yaratdığı alatoranlıqda əl havasına axtardığım
siqareti tapanda anladım ki, həyatım alatoranlıqda əl havasına
axtarışla keçib.
İşsiz-gücsüz, avara günlərimin birində evli bir qadına
aşiq oldum. Bu sevdanı içimdə dəfn edib, yas saxlamağa hazırlaşdığım
anda həyatımda ilk dəfə bir qadın mənə eşq elan
elədi. Sonrası hər aşiqin yaşaya biləcəyi ümidsiz macəra. Hə-
yatımda ilk dəfə bir qadına bu qədər bağlandım. Qadağalar,
tabular, mental dəyərlər, günahlar və olmazlar vecimə
deyildi. Günlər su kimi axıb keçərkən həyatımda ilk dəfə qadın
xəyanəti ilə üz-üzə qaldım. Bağışladım...və qısa bir müddət
ayrı qaldım...
Onsuz keçirdiyim hər gün özümü yeyib-bitirdim. Tə-
səllini içkidə tapdım. Sərxoş olduğum gecələr xaricində rahat
və bəxtiyar günüm olmadı. Gözümü açıb yumunca daha
bir il keçdi həyatımdan, daha bir il yaşlandım.
İlk dəfə bir qadının geri dönməsi üçün göz yaşı töküb
yalvardım. Qarşıda məni hansı faciənin gözləməsindən xə-
bərsizdim...
Yaxın günlərin söhbətidir. Təqvimə qalın, qara hərflərlə
yazılan günlərin birində (ya 20 yanvardı, ya da 26 fevral)
şəhərin hüzursuz və ümidsiz arxa küçələrindəki o mə-
şum evdə sevdiyim qadının necə həyat qadınına çevrildiyini
anladım. Kresloya çöküb bir siqaret yandırdım. Və ilk dəfə
bir qadının həyatımdan sivişib getməsini yaşlı gözlərlə