ı da
xatırlayırdılar. Nicat yavaş-yavaş unudulurdu...
...Könül yenicə tanış olduğu deputat oğluyla şəkillə-
rini feysbukda paylaşır, Hikmətə də, mənə də acıq-qıcıq verirdi.
Rusiyaya dayısının yanına köçmək arzusunun üstündən
biryolluq xətt çəkmiş, taleyiylə barışmışdı.
Könül əslində taleyiylə küsülü-zad deyildi. İstədiyi,
arzuladığı həyatı yaşamışdı həmişə. Ümumiyyətlə qadınlar
heç vaxt taleyi ilə barışmır, qəzavü-qədərlə məzələnirlər. O
da oxşar həyat tərzini seçən bütün qadınlar kimi taleyi ilə
oynamağı, məzələnməyi seçmişdi. Kimdənsə, hansısa naməlum
səbəblərə görə intiqam almağa çalışırdı...
Polisin vəzifəsini hələ böyütməmişdilər. Deyəsən heç
vaxt da böyütməyəcəkdilər. Arvadı yenə də yay tətilində
Antalyaya getmək üçün evdə qanqaraçılıq salır, Polisin hə-
yatını zindana çevirirdi. Hikmət hərdən Polisi yanına
çağırıb danlayır, Könüllə bağlı suallar verib, aşağılayırdı.
Elxan Türkiyədə nazəndə bir yunan qızı ilə tanış olub, yunan
dilini öyrənməyə başlamışdı. Həyatı yoluna düşmüşdü.
Növbəti romanını yazır, tezliklə çap etdirəcəyi şeirlər kitabının
redaktəsi ilə məşğul olurdu. Qadınlar və ədəbiyyat
onun sevimli məşğuliyyəti idi.
Ümumiyyətlə tüpürüm onun ədəbiyyatına da, qadınlarına
da, düşüncəsinə də. Belə də yazıçı olar?
Bir sözlə hamının həyatı öz qaydasındaydı.
158
Orxana tez-tez mesaj yazıb sonluqla bağlı təkliflərini
öyrənirdim. Orxan işində-gücündə olsa da, Nicatın ölümü
ilə bağlı versiyanı düşünür, onun öldürülməsi səhnəsini gö-
zünün qabağında canlandırmağa çalışırdı... Zarafat deyil,
ömründə ilk dəfə hansısa cinayət hadisəsi ilə bağlı versiyanı
bədiiləşdirəcəkdi. Romanın bütün taleyi, yazıçı dostunun
bütün karyerası onun analitik təfəkküründən asılı idi.
... Bir gün hökmən bu səhnəni yazacaq, Nicatın
ölümü haqqında öz versiyası ilə Hikmətin də, Könülün də,
Polisin də düzənini pozacaqdı. Ancaq hələ də səbirlə
zamanını gözləyirdi.
159
23
“Əslində hər şey çox sadədir...”
Nicat Aslan
Orxan səbrlə e-maili açıb əvvəlcə