, valideyinlərini,
övladını sevməyən insan bu addımı ata bilər...
Aslan müəllim sözünü bitirib doluxsundu.
– Bilirsən oğlum, bizim kəndin öz adətləri, öz
qaydaları var. İndiyə qədər bizim kəndimizdə yalnız bir
nəfər mollasız, Quransız basdırılıb. Onu da öz doğma
oğlanları oğraşlığına görə öldürüb tualet quyusuna atmışdı.
İydən meyidə yaxın düşmək mümkün deyildi.
Yanğınsöndürən maşın çağırdılar meyidi yumağa. Hər halda
Nicat bu qədər biabırçı vəziyyət-də deyil.
Məni camaatın dilinə salmayın. Bu boyda kəndin dilinə
düşmək istəmirəm. Axı mənim oğlumun cəsədi murdar
deyil ki, mollasız dəfn olunsun!
26
–Aslan müəllim, yəqin ki, onun özü də molla istə-
məzdi-, Ramal fikirli-fikirli dilləndi– həm də, İslam dininə
görə intihar etmiş şəxs üçün cənazə namazı qılınmır, Quran
oxunmur. Özünüzü boş yerə yormayın. İmkan verək, Nicatın
narahat ruhu bir balaca rahatlıq tapsın...
– Bax Ramal, mən onun ruhunun rahatlıq tapması
üçün hər şeyə hazıram. Amma bunu bacarmaram. Mən ça-
ğırmamış dayıları, qardaşları artıq mollanı gətiriblər. Cənazə
namazı da qılıncaq, müsəlman kimi dəfn olunacaq. Yox, əgər
molla olmaz desə, siz deyən olsun. Uşaqlara da de, artıq hə-
rəkət olmasın. Bura etiraz, narazılıq yeri deyil. El-oba, camaat
necə, siz də elə. Özünüzü camaatdan ayırmayın, yaxşı gö-
rünməz kənardan.
...Düşünəndə ki, qəbul etmədiyim dinin qaydaları ilə dəfn
olunacam, əsəbiləşirəm. Mənə lazımdı molla? Qardaşlarımı bilmirəm,
amma dayılarım yüz faiz belə hərəkət edə bilər. Kişilər qocaldıqca
xərifləyirlər. Elə bil ali məktəbdə elmi ateizmdən “əla” qiymət
alan bunlar olmayıb. Nə isə, yersiz müdaxilə etməyim. Qayıdırıq
dəfn mərasiminə...
Ramal başını bulayıb çadırın arxasına keçdi. Siqaret
yandırıb acı tüstünü acgözlüklə ciyərlərinə çəkdi. Rəngi qapqara
qaraldı. Ayaq üstə durmaq üçün taqəti qalmamışdı.
Aşağı çöküb hönkürdü. Onun çadırın arxasına keçdiyini gö-
rən dostlar da onun başına yığışdı. Ramalın ağladığını görüb
bayaqdan siqareti-siqaretə calayan