bilmirdilər.

Suallar, suallar, suallar...
30
4
“Kim unudub məni yol ayrıcındagəlsin
qucaqlasın,
gəlsin aparsın…”
Zərdüşt Şəfi
İntihardan dərhal sonra onun haqqında internet saytlarında
və qəzetlərdə dostlarının kədərli nekroloqları görünməyə
başladı. Təxminən bir ay çəkən bu prosesdən sonra artıq
hər kəs öz işində idi. İntihar hadisəsindən dörd ay keç-
mişdi. Gənc qələm adamları əvvəlki kimi toplaşır, içki məclisləri
qururdular. Yenə də Bakının küçələrində tıxacdı.
Beynəlxalq təşkilatların ölkə ilə bağlı veridiyi hesabatlarda
heç nə dəyişməmişdi.
Bir sözlə günəş əvvəlki kimi şərqdən doğur, qərbdə
batırdı. Hərdən dostları Nicatı içki masası ətrafında xatırlayır
və kövrəlirdilər. Nicatın dəfnindən sonra təkcə Şahin
onun qəbrini ziyarətə getmişdi. Yazı-pozu adamında o uzunluqda
yolu getməyə pul hardadı? Heç kəsə xəbər etmədən
maşını düz qəbiristanlığa sürmüş, Bakıdan alıb gətirdiyi bir
qucaq qərənfili onun tənha məzarının üstünə düzmüş, daşın
üstündə oturub Nicatla keçirdiyi maraqlı günləri, içkili-şeirli-qadınlı
məclisləri xatırlamışdı.
Sonra maşının yük yerindən şərab şüşüəsini çıxarıb
açmış, iki siqaret yandırmışdı. Siqaretin birini Nicatın qəbrinin
baş tərəfinə qoymuşdu, birini özü sümürmüşdü. İki plastik
stəkana şərab süzüb, birini sinə daşının üstünə qoyub, öz
stəkanını başına çəkmişdi. Ağlamışdı...
31
Şahin doğurdan da bunu edə bilər. Keçən dəfə deyirəm:
- Qardaş, mən ölsəm neyniyərsən?
Deyir qardaş, vallah sən romanda yazdığın kimi, bir şüşə çaxırdan,
viskidən alıb gələrəm qəbrinin üstünə, siqaretdən çəkib, içkidən içib
ağlayaram...
Bəli, məhz qəribə olduğu üçün, ətrafındakı standart
adamlardan fərqləndiyi üçün dostluqları alınırdı.
Şahin Nicatla bağlı ağrılı xatirələri çözələyir, intihar
hadisəsindən sonra baş verənləri beynində saf-çürük edirdi.
Nicat haqqında yazılan bütün yazıları toplayıb, öz hesabına
kitab çıxarmağı düşünürdü. Bu fikrini bir neçə nəfərə bildirmişdi.
Nicatın dostları dəstək verəcəklərini