u vardı. Otaq o qədər sakit idi ki, siqaretin yanmağı
belə səs salırdı. Boşluqda hiss edirdim özümü. Növbəti
dəfə siqareti dodaqlarıma yaxınlaşdıranda əlimdən yapışdı.
Əvvəlcə diksindim, otaqda başqasının ola biləcəyi ağlıma
gəldi. Çünki otaq yoldaşım hələ də evin açarını geri qaytarmamışdı.
Otaq yoldaşımı səslədim:
–Sveta, bu sənsən?
Əlimdən tutan ələ toxunmaq, əlimi onun əlindən çəkmək istədim.
Amma toxuna bilmirdim. Toxuna bilmədiyim əl çox
qüvvətli idi. Çox cəhd eləsəm də çırpınıb əlindən çıxa bilmə-
dim. Yavaş-yavaş boğazıma, qulaqlarıma ilıq nəfəsi toxunmağa
başladı. Çığırmaq, köməyə adam çağırmaq istəsəm də
səsim çıxmadı. Qüvvətli kişi əlləri üstümdəki paltarları cəldliklə,
tələsə-tələsə soyundurdu. Bu onun üslubu idi.
– Kimin?
– Nicatın... Ancaq o bu cür öpürdü. Paltarlarımı heç kəs belə
soyundurmurdu.
Orxan key-key Könülün üzünə baxdı. Qarşısındakı
stəkana su süzüb, ona uzatdı:
48
– Könül, su iç və səbirlə danış. Axı Nicat ölüb. Mənə elə gəlir
ki, onun cənazəsini hətta morqda da sənə göstərdik. Səhv etmirəmsə,
diqqətlə bədəninə toxundun, sonra da qucaq-ladın.
Bilirsən, belə danışmağın normal deyil. Müəlli-fin acığına
gələcək.
– Bilirəm, Nicat ölüb. Sayənizdə, onun özünü asdığını, dəfn
olunduğunu, qəzetlərdə və saytlarda böyük-böyük yazılar
yazıldığını gözəl bilirəm. Bunu unudacaq qədər ağlımı itirməmişəm.
Onun yaşadığına inanacaq qədər axmaq deyiləm.
– Könül bu hallüsinasiyadır, ya da buna bənzər vəziyyət. Ola
bilsin əsəblərin pozulub, qarabasmalardan əziyyət çəkirsən.
– Axı hər şey həmişə olduğu kimi idi. Dodaqlarını hiss elə-
dim. Öpüşdük. Dili ilə döşlərimin gilələrini əvvəlki ehtirasla
oynadırdı. Ehtirasdan çılğına dönmüşdüm. Əllərini hiss
edirdim. Vaginama toxunurdu. İncəliyi də, sərtliyi də oxşar
idi. Üstünə çıxdım. Dəli kimi atılıb-düşürdüm. Boşaldım.
– Bu cür seksual yuxuları yeniyetmələr də görür. Səhər yuxudan
oyananda özünü necə hiss edirdin?
– Səhər oyananda paltarlarım səliqə ilə stolun üstünə