görən,
yemək bişirib paltar yuyan sadə bir qadın olduğu günlər çox
uzaqdaydı. Nicatın sözlərini xatırladı: “Qadının həyatında
hər şeyin yolunda getdiyini onun təmizliyindən anlamaq
olar, əgər natəmizsənsə, deməli, nələrsə yolunda deyil”.
Boğazı qəhərdən tıxandı. “Heç nə yolunda deyil Nicat.
Məni qoruya bilmədin. Heç özüm də özümü qorumaq
istəmədim. İndi adidən də adi fahişəyəm. İndi bardan evə
yorğun qayıdıb səni dinləmədiyim üçün əzab çəkirəm. Kaş
ki, sağ olaydın, məni uşaq kimi danlayaydın. İnan ki, o günlərə
bircə anlıq qayıtmaq üçün bütün həyatımdan, ya-
şadıqlarımdan imtina etməyə hazıram. Nə pul, nə bahalı geyimlər,
nə də gözqamaşdıran dəbdəbəli yaşam tərzi sənin
kasıb sevgini əvəz eləmir. Bilmədim sənli günlərimin qədrini,
bilmədim”.
Dodağını dişlərinin arasında bərk-bərk sıxıb ağlamamağa
cəhd elədi. Mahnı qurtaran kimi, siqaret yandırdı. Eyvandan
sökülən dan yerinə, qızaran buludlara baxdı. Saata
baxdı – 7-yə beş dəqiqə qalırdı. Nicat hər gün avtomatik olaraq
bu vaxtda qalxır, əl-üzünü yumamış kofe hazırlayardı.
Yarıyuxlu kompüteri açıb sosial şəbəkələrə, saytlara göz atırdı.
Eh Nicat, Nicat...
Məhəccərə söykənib, qutudan növbəti siqareti çıxardı.
Tüstü boğazını yandırırdı. İndi yadına düşdü ki, dünən
axşamüstü yediyi yeməyin üstündədir. Mətbəxə keçib soyumuş
çayını təzələdi. Soyuducunu açıb meyvə çıxardı. Ayaqüstü
sərin meyvələrin hərəsindən bir az dadıb ağzındakı
acılığın keçməsini gözlədi. Yavaş-yavaş özünə gəldi və hiss
63
elədi ki, gümrahlaşır. Çayını götürüb otağa keçdi. Yatağa
uzanıb telefonu əlinə götürdü. Dünəndən vaxt tapıb oxumadığı
SMS-lərə göz atdı. Yenə də Elxan...
“Bu əclaf lap ağını çıxarıb. Oğraş elə bilir ki, ağzına
gələni yazmaqla məni yoldan çıxaracaq. Nicat sağlığında hə-
mişə səninlə məzələnirdi. İndi də sən onun haqqında roman
yazmaq istəyirsən. Bu da taleyin növbəti ironiyası.”
SMS-ləri telefonundan silib üzünü yastığa sıxdı. Yor-
ğun olsa da, yuxusu qaçmışdı. Nicatın cingiltili səsi