z qalırdım
durub yaxasından yapışıb üzünə tüpürüm. Özümü güclə
saxlayardım. Nədənsə hər dəfə o belə dəlilik edəndən sonra
ona sadəcə gülməyim gəlirdi. Bu biganəliyi, rahatlığı ilə
nəyi sübut etmək istəyirdi? Mənə elə gəlirdi ki, bütün bunları
qəsdən edirdi. Çox sonralar isə başa düşdüm ki, onun qadınlara
qarşı laqeyidliyi təbiidir. Yəni onu tamam başqa şeylər
maraqlandırırdı.
Məndə də az yoxdu. İçəndən sonra ərimdən zəhləm
getsə də, Nicatın acığına ona daha bərk sığınırdım. Qollarımı
ərimin boynuna dolayır, başımı çiyninə qoyur, təklikdə qalanda
iyrəndiyim dodaqlarından bərk-bərk öpərdim. Ərimlə
öpüşməyə başlayan kimi, siqaret yandırır, yüngülcə əsən əlləri
ilə saqqalını qaşıyırdı. Bu mənə olduqca ləzzət edirdi.
Onun əllərini əsdiyini görəndə dilimi inadla ərimin boğazında,
qulaqlarında gəzdirər, özümü onun “fahişəsi” kimi aparardım.
Belə hallarda çox vaxt hansısa bəhanə ilə aradan çı-
77
xardı. O gedəndən sonra onunla gələn qızlara başqa oğlanlar
girişməyə başlayırdı.
Bütün bunlar onun kefini qətiyyən pozmurdu. İçəndən
sonra şairlərdən danışar, sevdiyi şeirləri yüksək və əsə-
bi səslə deməkdən həzz alardı. Bəzən, çox qəribə görünsə də,
üzünü göyə tutub ulayırdı. Amma yalnız çox içkili olanda
belə edirdi...
Çox vaxt görüşlərimizdə rəfiqəm də iştirak edərdi. O
sözün həqiqi mənasında Nicatın fanatı idi. Rəfiqəmin onun
özündən də, dediyi şeirlərdən də xoşu gəlirdi. Çünki Gülxar
məndən fərqli olaraq az-çox kitab oxumuşdu və onun danışdıqlarını
başa düşürdü. Ya da özünü başa düşmüş kimi
göstərirdi. Əslində Gülxar kişilərin çoxusu üçün “ölürdü”,
çünki seksdən doymurdu. Müxtəlif kişilərlə yatandan sonra,
oturub saatlarla yatdığı kişilərin penislərindən, hansının
uzun, hansının qısa olmasından danışmağı sevərdi. Onun
üçün kişilər iki qrupa ayrılırdı, "gec boşalanlar” və "tez bo-
şalanlar”. Ən qiymətli kişi tipi isə böyük penisli gec boşalanlar
sayılırdı. Bu onun yeganə əyləncəsiydi. Dəfələrlə içkili
vaxtı Nicatla öpüşmək, yalaşmaq,