. Sifarişlər
masaya qoyulanda Könül gözlərini açdı və pivə bakalını gö-
türüb başına çəkdi. Kafedəki klassik ab-havanı Schubertin
“Der Erkönig”i daha da ağırlaşdırırdı. Könül masaya dirsəkləndi.
Philippe Sly susdu. Orxan sual dolu gözlərlə ona baxırdı.
80
13
"Pisi odur ki, qadınsız da yaşamaq olmur,
qadınla da."
Bayron
“Nədənsə evliliyimdən danışmaq istəyəndə uşaqlı-
ğım yadıma düşür. Bütün bunları Nicata da danışmışam. İstəsəydi
bu mövzuda roman-zad da yazardı. Düzü uşaqlığımı
başqa vaxt da danışa bilərəm. Bunların Nicatla əlaqəsi yoxdu.
Amma danışdıqca rahatlaşıram. Və yəqin etiraz etməyə-
cəksən. Danışım, ürəyim boşalsın. Kimlərsə bu romanı oxuyanda
mənə bir balaca mərhəmətlə yanaşa bilsin.
Çox mühafizəkar mühitdə doğulmuşam. Ağlım kə-
səndən problemlər içində olmuşuq. Anam tez-tez xəstələnərdi.
Hər dəfə sancıları tutanda atam xəstəxanaya aparar, mən
isə nənəmgildə gecələyərdim. Qardaşım məndən böyük olduğu
üçün onun heç bir qayğısı yox idi. Bütün günü
damların başında quş uçurdurdu. Səviyyəsizin, avaranın biri
idi. Elə lap əvvəldən ya qatil, ya da polis olacağı bəlli idi. Cə-
mi 4-5 yaşım vardı. Anamın köksünə qısılıb, onun qoxusuyla
yuxuya getdiyim vaxtlar idi. Saatlarla masanın altında gizlənib
ağlayar, anamı istəyərdim. Nənəm məni sakitləşdirmək
üçün cürbəcür oyunlar fikirləşsə də, sakitləşməzdim. Hərdən
dalıma bir-iki sillə çəkərdi əsəbiləşib. Nənəmi unutsam da, o
sillələri unutmamışam.
Məktəb illəri... O illər olmayıb desəm, daha doğru
olar. Mənim doğulduğum yerdə qızlar yalnız ZAQS-da nikah
şəhadətnaməsinə imza atmağı öyrənmək üçün məktəbə
gedirdi. Elə məni də yalnız buna görə məktəbə göndərdilər.
Cəmi 5 il. Vur-tut beş sinif oxudum. Məktəb illərimi, məktəb
81
həyatımı atam oğurladı məndən. Hələ də atama nifrət edirəm.
Mənim gələcəyimi, səadətimi, oxumaq istəyimi məhv
etdiyi üçün. Məhləmizin qızları bizə yığışıb ərə getməkdən,
bakirəlikdən danışanda utanardım. Bu söhbətlər məni qətiyyən
cəlb eləmirdi. 13 yaşım