gicəlləndirirdi. Amma getdikcə peşmançılıq
hissi bütün bədənimi bürüyürdü. Dünən baş verənlərin sə-
bəbkarı təkcə ehtiras deyildi, həm də “tüstüyə düşmüşdüm”.
Tualetin qapısını arxadan bağlayıb, dünən yaşadıqlarımızı
düşündükcə özümdən də, onlardan da iyrənirdim. Qusdum.
Mənim üçün bütün münasibətlərin, evliliyin də, sevginin də,
ailənin də müqəddəsliyi həmişəlik bitdi. O gün hər şeyə qar-
şı nifrət hissi yarandı içimdə. Hamıdan qisas alacaqdım...elə
özümdən də. Əşyalarımı götürdüm və Elvini biryolluq tərk
etdim.
Orxanın yarısərxoş gözləri heyrətdən böyümüşdü.
Elə mən də bu söhbətləri quraşdıranda xeyli heyrət elədim
öz amansız düşüncələrimə. Orxan söhbətin bu yerə gəlib çı-
xacağını gözləmirdi. Əlini uzadıb Könülün əllərindən tutdu.
O hıçqıra-hıçqıra ağlayırdı. Orxan təskinlik verməkdə çətinlik
çəkirdi. Yaşadıqları olduqca dəhşətli və iyrənc idi. Doktorun
indiyə qədər homoseksual pasiyentləri çox olmuşdu.
Amma Elvin kimi xaraktersiz, özünə hörmət etməyən homoseksualla
rastlaşmamışdı. O bir həkim kimi, açıq fikirli insan
kimi homofob deyildi. Homoseksuallara normal münasibət
89
bəsləyirdi. Geylərə də, lezbilərə də həssaslıqla yanaşır, bəzən
onlara pulsuz psixoloji yardım edir, qayğılarına qalırdı. Bü-
tün bunlara baxmayaraq Könülün yaşadıqlarını çox dəhşətli
və anormal hesab edirdi.
Bu qədər gərginlikdə söhbəti davam etdirməyi düzgün
hesab etmədi. Ofisiantı çağırıb hesabı istədi. Hesabı ödə-
yib kafedən çıxdılar və Orxan Könülü evə qədər maşınla gə-
tirdi. Könül onunla vidalaşanda, gözlərində ağır kədər, izaholunmaz
hüzn vardı. Bir neçə gün sonra yenidən görüşmək
üçün vədələşib, ayrıldılar. Orxan Könülü tanıdığı gündən bu
yana ilk dəfə onun gözlərinə baxanda kövrəldi.
90
14
Həqiqi dostluqdan başqa,
bütün münasibətlər müvəqqətidir.
Rollan
Orxan iş masasının arxasında əyləşib, qaynar kofeni
ləzzətlə qurtumlayırdı. Qarşısındakı kompüterdə Nicatın bir
neçə il öncə saytların birinə yazdığı intihar hekayələrini nə-
zərdən