n keçirir, onun ölümlə nəticələnən son cəhdi ilə uğursuz
cəhdləri arasında əlaqə qurmağa çalışırdı. Qeyd dəftər-
çəsini çıxarıb Nicatın xəstəliyi ilə bağlı yazdıqlarına yenidən
nəzər saldı. Yazdığı reseptləri bir daha gözdən keçirtdi. Nicatın
bu qədər intiharameyilli olmasını anlaya bilmirdi. “İsterik
aksentləşmiş şəxsiyyət”- deməli onu həddindən artıq
əsəbiləşdirmək, necə deyərlər, incitmək olmazdı. Bu diaqnoz
qoyulan xəstə ya tez, ya gec - hökmən intihar edir.
...Əslində bütün bunlar roman üçün yaxşı mövzudur.
Birini öldürürsən və intihara meyilli olduğu üçün ölümünə
əsaslar tapırsan. Onu xəstələrindən ayırıb, gətirib atmışam
bu qarmaqarışıq əhvalatın içinə. Yazıq indi məni söyə-söyə
bu hadisələrin içində başını itirib...
Nicatın intihar cəhdlərinə səbəb olan hadisələr müxtəlif
və qəribə idi. O yenidən yazılanları gözdən keçirməyə
başladı.
“...İlk dəfə intihara cəhd edəndə 14 yaşım var idi. Uzaq dağ
kəndində kasıb müəllim ailəsində yaşayırdım. Problemlər, sı-
xıntılar evdə söz-söhbəti dərinləşdirmişdi. Özümdən on yaş böyük
biologiya müəlliməmi sevirdim və buna görə atam məktəbimi
91
dəyişməyə məcbur olmuşdu. Ailəmizdəki sıxıntılardan əlavə, məni
həyatımın ilk qadınından, mənə seksin nə olduğunu anladan, ilk
dəfə kişi-qadın münasibətlərinin gizlinlərini öyrəndiyim müəlliməmdən
ayrılmışdım. Yeniyetməlik sevgisinin, bağlılığının necə
güclü, necə dözülməz olduğunu yaşayanlar yaxşı bilir. Digər bir
tərəfdən atamla anam boşanmağa qərar vermiş, hətta otaqlarını da
ayırmışdılar. Mən nənəmlə otaqda qalırdım. Bütün ya-
şadıqlarımdan sonra hər şey bir anda gözümdən düşmüşdü”.
Orxan uzun müddət müalicə etdiyi pasiyentinin qarmaqarışıq
həyatını oxuduqca, xəyalında canlandırmağa çalışırdı.
14 yaşında özündən on yaş böyük qadına aşiq olmaq,
valideyn münasibətlərindəki gərginlik... Bu olduqca ciddi
sarsıntıdır. Amma intihara səbəb olacaq qədər ciddi deyil.
Yəqin ki, səbəb tamam başqadır. Bütün bu söhbətlərə görə
intihara haqq qazandırmaq,