ölüm söhbətini bunlarla bağ-
lamaq olmazdı.
“...Artıq bir ay idi ki, qadın təması görmürdüm. Həmin
məsum gün, dərsdən çıxıb evə gələndə yolumu dəyirmandan saldım.
Kəndimizin həmişə dəyirmana yığışıb dartan cayıllarından
bir az “ot” istədim. Yaşım az olsa da hörmətimi saxlıyırdılar. Özü-
mə görə hörmətim, çəkim vardı. Sonuncu dəfə pulsuz “ot” verdiklərini
xatırladıb gələn dəfə pulla gəlməyimi tapşırdılar.
Evdə hər kəs öz işində idi.
Atam yenidən anamla mübahisə etməyə başlayanda evdən
çıxdım. Evimizin arxasındakı nəhəng gövdəli şabalıd ağacının altında
oturub evdən xəlvətcə götürdüyüm almazı dizimin üstünə
qoydum. “Ot”u “Winston”a doldurub yandırdım. Tütün qarışdırdığım
otun acı tüstüsünü ciyərlərimə çəkdim. Beynim du-
92
manlandıqca qərarım möhkəmlənirdi. Ölmək istəyirdim! Sağ əlimdə
par-par parıldayan iti almazı sürətlə sol biləyimə çəkdim...
...Qan axdıqca bədənim halsızlaşır, gözlərim qaralır, məni
yuxu aparırdı. Başımı şabalıd ağacının nəhəng gövdəsinə söykəyib
özümü içimdəki boşluğa buraxdım. Üşüyürdüm…
Gözlərimi açanda nənəm başımın üstündə ağlayır, anam
əlində qana bulaşmış dəsmala baxıb hönkürürdü. Qolumu sarıyıb
məni evə gətirdilər. Həmin gün anamla-atam barışıb öz otaqlarına
çəkiləndə qolumdakı yaraların daha çox acıdığını hiss elədim.
Bir həftə sonra mən müəlliməmlə əvvəllər oxuduğum məktəbdə,
biologiya kabinetində qapını arxadan bağlayıb sevişirdim.
Sol biləyimdəki dəhşətli ağrını müəlliməmin çəkdiyi tumar unutdurmuşdu.
Və o gündən allahla ilk yol ayrıcımız başlamışdı…”
Orxan Nicatın ilk intihar cəhdinin səbəblərini analiz
etməyə çalışırdı. 14 yaşlı yeniyetmənin seksə olan düşkünlüyü,
narkotikə meyli, ata-anası arasındakı münasibətləri qə-
ribə şəkildə analiz etməsi... Bütün bunlar o qədər də inandırıcı
deyildi. Orxan uzun müddət qarşısındakı kitabları və-
rəqlədi. Bu cəhdlə intihar faktı arasında əlaqə qurmağa çalışdı.
Siqaret yandırıb pəncərənin önündə dayandı. Valideynləri
çoxdan yatmışdı. Onları narahat etməmək