yer
arzulayırdı. Zabitlər üçün çayxanaya göndəriləndə sevincimdən
uçurdum. Zabit çayxanasında işləməyimdən narazı olan bir adam
var idi: tağım komandirim-sallaqbığ gizir. Həm bu yerə görə pul
qopara bilməmişdi, həm də rəislərdən xəlvət görüşdüyü sevgilisi
çayçı Cəmiləni mənə qısqanırdı. Cəmilə 39-40 yaşlarında, gözəlgöyçək
qadın idi. Zabitlərin çoxusuyla yatsa da bizim tağım komandiri
onu sevirdi. Həm də ciddi-ciddi sevirdi. Bəzən onun yanında
gecəliyirdi. Cəmilə o qədər də sakit qadın deyildi. Hərdən xo-
şuna gələn əsgərləri şəhərin mərkəzindəki evinə dəvət edir, yaxşı
pul alırdı. Amma məni də çox istəyirdi. Hərdən ona şeir oxumağım,
romantik əhvalatlar uydurub danışmağım çox xoşuna gə-
lirdi. Cəmilə ilə eyni otaqda oturmağım, onun sevimlisi olmağım
tağım komandirimi cırnadırdı. Döyülməyə, əziyyətlərə dözsəm də
gizirin hər addımbaşı məni sıxışdırmasından, dalbadal gecə növbələrinə
göndərməsindən əsəblərim tarıma çəkilmişdi. Gizirlə düş-
mənçiliyin dərinləşdiyi günlərin birində Cəmilə məni evinə dəvət
elədi. Həmin gün hava qaralanda aradan çıxdım və gözəl Cəmilə
gecəni səhərə qədər əsgərliyin ağrı-acısını canımdan çıxardı.
...Yaz günəşinin yandırıcı istisində, başımda əleyhqaz stadionda
qaçanda anladım ki, böyük səhv etmişəm. O gün dərk elə-
dim ki, bu dünyada heç bir həzzi doyunca, iztirabsız yaşamaq
mümkün deyil. Daha dünya dağılsa da, gizirlə münasibətlərimiz
düzələn deyildi.
Axşam sıraya düzülüb yeməyə gedəndə gizir məzələnməyə
başladı. “Professora görə döyüşə!”- deyə komanda verir, bütün ta-
98
ğıma mənə görə süründürürdü. Kazarmada ən azı yüz dəfə “YatQalx”
komandası əsgərlərin canını boğazına yığırdı. Səhər
“Qalx!” komandasından sonra gizir tağıma o qədər əziyyət vermişdi
ki, hamı qulağım eşidə-eşidə məni söyürdü.
Gizirlə haqq-hesab çəkməyə qərar verməyim bir an çəkdi.
Dəmir parçasını götürüb gücüm gəldikcə təpəsinə çırpdım. Tösmərək
gizir kökündən kəsilmiş ağac kimi yerə uzandı. Hava işıqlananda
giziri tibb məntəqəsinə,