, əməlli-başlı siqaretə qurşanıb.
Bu pis vərdişə hər zaman nifrət etsə də, son vaxtlar əsəbiləşən
kimi siqaret yandırmağını xatırladı. “Yox belə olmaz”,
- deyə düşündü. Bu aludəçiliyi yaxşı hesab eləməsə də, yan-
104
dırdığı siqareti sona qədər sümürüb, pəncərədən aşağı atdı.
Sonra uzun müddət həyətdə közərən işığa gözünü dikib saç-
larını qarışdırdı. Yenidən yazı masasına dönüb, Nicatın yazdıqlarını
oxumağa başladı.
“...İçimdəki yazmaq həvəsi gündən-günə artırdı. Özümü
təsdiq üçün bütün imkanlardan istifadə edir, bacarığımı lazımsız,
bəzən də mənasız işlərə sərf edirdim. Əyalətdə ilk tərcümə jurnalını
təsis edib cəmi bir nömrəsini nəşr etdirdim. Qəzet təsis edib 10 ay
ona rəhbərlik elədim. Hazırlıq kursunda müəllimlik, un də-
yirmanında fəhləlik, reklam firmasında koordinatorluq, məhşur
folklorşünas alimin yanında tərcüməçiliklə məşğul oldum. İki nə-
fərə namizədlik işi yazdım, qısa müddət universitetdə çalışdım.
Övladımı sağlam və xoşbəxt böyütmək üçün bütün gü-
cümü səfərbər etdim. Kirayədə yaşamağıma baxmayaraq buradakı
həmyaşıdlarımdan xeyli yaxşı dolanırdım. İçkini və digər zərərli
vərdişləri buraxmışdım. İbadət eləməsəm də dostlarımın əksəriyyəti
Məşədi, Kərbəlayi, Hacı idi. Titullu dindarların yanında böyük nü-
fuzum vardı. Yaxşı qazansam da, işlərim yolunda getsə də, gecə-
gündüz Bakıya köçüb, orda yaşamağı arzulayırdım. Bakı xilas olacağım
yer idi. Arzulamadığım işlərdən yalnız Bakıda xilas ola bilərdim.
Qızım böyüdükcə Bakıya köçmək üçün ciddi planlar qururdum.
Qızımın iki yaşı tamam olmağa bir neçə gün qalmış, yenicə
açdığım ofisi bağlayıb kəndə, ordan da Bakıya gəldim.
Əlimdə olan azacıq pulla Bakıda yaşayan qardaşımla bə-
rabər ev kirayələdim. Gəncədə tələbəçiliyimin müəyyən vaxtını birlikdə
keçirdiyim dostum məni qohumlarının mətbəəsində işə dü-
zəltdi. Bir ay reklam meneceri vəzifəsində çalışandan sonra, maaş
ala bilmədiyim üçün işdən uzaqlaşdım. Televiziyalardan biri mü-
sabiqə elan etmişdi. Dostların köməyi ilə