müsabiqədə iştirak etdim.
105
İlk dəfə idi ki, işlərim belə sürətlə yoluna düşürdü. Qısa müddətdən
sonra televiziyada çalışmağa başladım. Bir müddət stajor olaraq çalışdıqdan
sonra, televiziyanın bədii rəhbəri məni rəsmi olaraq işə
qəbul etdiyini bildirdi. Mənə yaxşı imkanlar yaradacağı vəd olunmuşdu.
Uzun müddət Bakıda olsam da, hələ də ailəmi yanıma gə-
tirməyə imkanım yox idi. Həyat yoldaşım məni boşanacağı ilə təhdid
edir, mən isə övladım üçün darıxa-darıxa həyatla savaşırdım.
İki ay televiziyadan maaş ala bilmədim.
İki aydan sonra gördüyüm işin çətinliyinə baxmayaraq
mənə çox cüzi maaş təyin etdilər. Elə-belə, siqaret pulu... Gecə-
gündüz işləməyimə baxmayaraq aldığım maaş ailəmi Bakıya gə-
tirmək üçün kifayət etmirdi. Bakıya gələndən 4 ay sonra həyat yoldaşım
boşanmaq üçün məhkəməyə ərizə verib, mənim yaşam sə-
bəbimlə – qızımla bütün əlaqələrimi kəsdi.
Aldığım cüzi maaş siqaretə də çatmırdı. Artıq həyatın çə-
tinlikləri və iradəmin zəifliyi məni rəsmən içki düşkünü eləmişdi.
Maaşımın artacağını gözlədiyim ərəfədə məhkəmədən üç dəfə ça-
ğırış gəldi. Bakıya köçməyimin 6 ayı tamam olanda boşandım. Daha
doğrusu tərk edildim... Rəsmi sənədlər, məhkəmə qərarları, dövlətin
qanunları mənə heç zaman ciddi görünməyib. Önəmli olan
insani münasibətlərdir. Kişiylə qadın arasında sevgi və sayğı ya
var, ya da yoxdur. Heç bir məhkəmə, heç bir qərar buna təsir edə
bilməz...
Boşanmağımız üçün göstərilən üç səbəbdən biri imkansızlıq,
biri isə evsizlik idi. Dəlicəsinə bağlandığım qızımdan ayrı
qalmaq, onun uşaqlığına həsrət qalmağım məni darmadağın etdi.
Tükənmişdim. Yorulmuşdum. Bezmişdim.
Günlərin birində televiziyada ssenari müəllifi olduğum
proqram bağlandı. Televiziya rəhbərliyi məni işlə təmin etmək əvə-
zinə işdən çıxarmağa üstünlük verdi. Səbəbsiz-filansız atdılar bayıra.
Əlimdən nə gələrdi ki?
106
Televiziyada çalışdığım günləri indi də xatırlayanda əzab
çəkirəm. Cüzi maaşa səhərdən axşamacan işləmək, rayon-rayon,
kənd-kənd