gizlənməyə yer axtarırdım. Ölümü elə
arzulayırdım ki...
Darıxırdım. Qızımı-məni həyata bağlayan o nazlı varlığı
görmək istəyirdim. Amma alınmırdı. Bacarmırdım. Əlimdən heç
nə gəlmirdi. İnsanın sevdiklərindən bu qədər uzaq, qanı-qanından
olan övladının əlçatmaz olması insanı yeyib-bitirir. Tükənmişdim.
Çətinliklərlə savaşdığım günlərdə qəzetlərin birindən iş
təklifi gəldi. Bu təklifə hava, su kimi ehtiyacım vardı. Yenidən baş-
lamaq arzusu məni bir an da olsun tərk etmirdi. Qəzetlərin birində
işə başlayacaq, darmadağın olmuş həyatımı yenidən quracaqdım.
Bir yanda yenicə boy göstərən ümidlər, bir yanda isə intəhasız
ölüm arzusu vardı...”
...Orxan Nicatla tanış olduğu günləri xatırladı. Nicat
o vaxt fırıldaqçı deputatlardan birinin qəzetində çalışmağa
yenicə başlamışdı. Tədbirlərin birində tanış olanda yenicə tanınmağa
başlayırdı. Baş tutmayan intihar cəhdindən sonra
olduqca gərgin və üzgün görünürdü. Ortaq tanışlarından
kimsə ona Orxanla görüşməyi tövsiyyə etmişdi. Bunu çay
süfrəsi arxasında çəkinə-çəkinə deyəndə doktor xeyli gülmüş
və sonra demişdi: “Narahat olma bəy, o özü də mənim
pasiyentimdir. Belə xırda şeylərə görə kefini pozma”.
Həmin gün boşanmağından, qızının ayrılığına dözə
bilməməsindən saatlarla danışmışdı. Doktor səbirlə onu din-
108
ləmiş, həm məsləhət vermiş, həm də ucuz və keyfiyyətli bir
resept yazmışdı. O gündən tez-tez Orxana zəng edir, məsləhətlər
alırdı. Nicatın karyerasında sürətlə irəliləməsində
Orxanın da rolu az deyildi. Sonradan dostlaşdığı bu maraqlı
insan sağlamlığı üçün əlindən gələni edirdi. Olanları
yenidən xatırlayıb təəssüflə başını buladı, yenidən yazıya
diqqət kəsildi.
Doktoru indi düşündürən dostunun açıq-aşkar özü-
nü yazması idi. “Cəsarətli adamsan, bəy”- müəllifi düşündü
Orxan...
İndiyə qədər oxuduqları intihara zəmin yaradan psixoloji
gərginlik olsa da, baş verənlər intihar üçün ciddi səbəb
ola bilməzdi. Axı belə kiçik səbəblərə görə niyə özünə qəsd
edəsən? Orxan yaxşı bilirdi ki, ölkədə