ə Nicat kimi uğursuzluqlarla
qarşılaşan ali təhsilli insanlar çoxdur. Minlərin,
milyonların faciəsini bu qarmaqarışıq söhbətlərin içindən
görmək çox asan idi...
Bəlkə Amerikada Nicatın yaşadığı çətinliklər intihar
səbəbi ola bilərdi, amma onun ölkəsində bütün bunlar adi
həyat reallıqları idi. Hətta bütün bunları normal da hesab etmək
olardı.
“...Yeni işim ürəyimcə olsa da, pulsuzluğu burda daha çox
hiss edirdim. Tanışlardan aldığım pulla demək olar ki, hər gün içib,
evə sərxoş qayıdırdım. Ev yiyəsi kirayə haqqını, dükan yiyəsi və
borc yiyələri pullarını, məhkəmə isə alimenti tələb edirdi. İşə dü-
zəldiyimin iki həftəsi təzəcə tamam olmuşdu. Borc alıb qızımla gö-
rüşə getdim. Görüşdən sonra qəti qərara gəlmişdim. Nədənsə mənə
elə gəlirdi ki, daha ona da lazım deyiləm. Yanında ola bilməməyim
bir yana, varlığımı da ona hiss etdirə bilmirdim. Hamı borcunu tə-
109
ləb edirdi. Bütün gücüm tükənmişdi. Ailəmlə bütün əlaqələrimi
kəsmişdim. Səbir kasası daşmışdı...”
Orxan dostunun o günlərdə keçirdiyi gərginliyi bir
anlıq gözləri önündə canlandırmaq istədi. İçində qəribə bir
ağrı baş qaldırdı. Hiss elədi ki, əlləri əsir. Bu qədər gərginliyə
dözmək üçün möhkəm iradə və səbir tələb olunurdu.
Zəif iradəli və səbirsiz dostunun bütün bunlara dözə bilməyi
mümkün deyildi. Əgər hər şey yazılanlarla üst-üstə düşürsə,
faciənin sərhədləri genişlənir... Nədənsə ona elə gəlirdi ki,
Nicatın faciələri daha dərin, daha dözülməzdir. Ya-
şadıqlarının hamısını yaza bilməmişdi dostu...
“...Bir neçə gündü dükandan nisyə aldığım araqdan içib
intihar planları qururdum. Qəribə məşğuliyyətdi intihar planı qurmaq.
Məktuba yazıb hazırlamışdım. O gecə isə sevgilimdən başqa
məni tanıyan hər kəsə vida mesajı yazdım. Sevgilimi incitmək istə-
mirdim nədənsə. Qazı açıb, qapı-pəncərəni bağlayıb özümü qazla
zəhərləməyə qərar verdim. Təxminən bir saat araq içib, bo-
ğulacağımı gözləsəm də heç nə dəyişmirdi. Yastı-yapalaq evin dörd
yanından qaz uçub gedir, mənə heç bir təsiri