ü vardı və məni ələ keçirmək üçün
gizli mübarizəyə başlamışdılar. Hər gün ayrı-ayrılıqda məni
çağırır, yüksək vədlər, bəxşişlər, pul boyun olur, yoldan çı-
xarmağa çalışırdılar. Nicat sanki bütün bunları hiss etdiyi
üçün məni daha çox qısqanırdı. Hərdən patronlarımın mü-
nasibətini ona danışanda özündən çıxır, məndən tələb edirdi
ki, bir daha ofisə ayaq basmayım. Sonra inandırırdım onu.
Əmin edirdim.
...Əslində bütün bunlar roman-zad deyil. Mənim ya-
şadıqlarımın, gördüklərimin yaza bildiyim çox cüzü bir hissəsidir.
Bunu niyə etdiyimi bilmirəm. Çəkdiyim əzablardan
xilas olmaq cəhdi deyə bilərsiniz bu duruma. Qınaya bilərsiniz.
Bəlkə də heç biriniz dəlicəsinə sevdiyiniz qadını hər
gün bir az itirməmisiniz. Bu unutmaq üçün uydurduğum,
özümə verdiyim təsəllidir. Onu yazmaq, yaza-yaza beynimdə,
düşüncələrimdə bitirmək arzusundan yarandı bu qarmaqarışıq
ideya. Unuda bilmədiyim xatirələrdən xilas olma
cəhdidir bu yazılar. Amma əsəbim bura qədər dözdü. Daha
bu xatirələrə qayıtmaq, o səfeh günləri xatırlamaq istəmirəm.
Amma Orxan öz işini görəcək. Könülü dinləməyə, onun hekayəsini
öyrənməyə söz verib...
141
...Könül qəfildən susdu. Əlini atıb siqaret qutusundan
bir siqaret çıxardı. Araya ağır bir səssizlik çökdü.
Könül sanki danışdığı əhvalatlardan, uydurduğu hekayələrdən
yorulmuşdu. Danışdıqca içində nələrinsə qırıldığını hiss
edirdi. Yorulmuşdu...
Qəfildən əlini masaya çırpıb, dik-dik Orxanın üzünə
baxdı:
– Bilirsən nə var? Mən patronlarımın ikisiylə də, onların yaxın
çevrəsindəki kişilərlə də yatdım! Mənə pul lazım idi və
Nicat lütün, avaranın biri idi! Pullu kişiləri tora salmaq, özü-
mə aşiq etmək xoşuma gəlirdi. Onlar dəryadan bir damcı
versələr də, bu məni xoşbəxt etməyə kifayət edirdi. Həyatımı
mənasız bir şairlə çürüdə bilməzdim. Hikmətin dostlarıyla
da yatmışam. Bir-iki gənc yazara da şans vermişəm. Sənə nə
lazımdı? Nicatı öldürə biləcək səbəbləri tapmaq? Onu qəhrəman
etmək? Boş şeydir. Nicat özünü ancaq axmaqlıqdan
asa