ç vaxt bu qədər mənasız və
bəsit dialoq oxumamısınız. Bu Könülün qardaşı xoşqeyrət
Polislə əri Hikmətin söhbətidir...
– Hikmət, indiyə qədər səninlə bu barədə danışmamışam.
Xətrini istədiyim üçün, tərbiyənə, davranışlarına, mövqeyinə
görə susmuşam. Amma elə şeylər var ki, susa bilmirəm. Sə-
nin rahatlığın, heç nə olmamış kimi davranmağın məni əsə-
biləşdirir. Ola bilməz ki, bu söz-söhbətlər sənin qulağına
çatmasın.
– Qardaşım, hansı söz-söhbətdən danışırsan? Əgər Könüllə
bizim ayrılmağımızdan danışırsansa, düz eşitmisən. Mən
artıq sənin bacınla birlikdə yaşaya bilmirəm. Könül də bunu
istəmir. Qərarını verib. Bu söhbəti uzatmağın yeri yoxdu.
Ayrılırıq.
– Hikmət, mən başqa şeydən danışıram! Sənin arvadın, mə-
nim bacımdır. Onun haqqında yayılan dedi-qodu məni çox
narahat edir. Ayrılmağınıza bir şey demirəm, mən yayılan
söhbətlərdən narahatam. Bilirsən camaat nələrdən danışır?
Oturub birlikdə aydınlaşdırmalıyıq bu söhbətləri. Səni bilmirəm,
mən bu söhbətlərdən narahatam. Onsuz da əsəblərim
yerində deyil və bundan o tərəfə dözmək fikrim yoxdur. Namus
həssas məsələdir!
144
– Görüşərik, Polis qardaş. Sən özünü çox incitmə. Bu hadisə
tək bizim başımıza gəlmir. Evlənmək nə qədər sadə məsələ-
dirsə, boşanmaq da bir o qədər sadədir. Lütfən, heç nəyi bö-
yütmə. Könüllə iki mədəni insan kimi ayrılmağımız daha
yaxşıdır. Bunu namus söhbətinə, düşmənçiliyə çevirməyini
istəməzdim. O öz həyatını seçib. 30 yaşı var. Qərar vermək,
onu həyata keçirmək haqqı var.
– Mən Könülün verdiyi qərara güvənmirəm. Burda söhbət
mənim ailəmin namusundan gedir. İstəmirəm ki, hər cındır
arxamca ağzına gələni danışsın! Başa düşdün? Bu mənim
üçün çox ciddi məsələdir!
– Oldu qardaş. Görüşərik hökmən! İndi gömrükdəyəm.
İrandan gələn malları qarşılayacam. Həftə içi rahatlıqla gö-
rüşüb danışarıq.
– Oldu. Hələlik!
Hikmət telefonu söndürüb masanın üstünə atdı.
Kresloya söykənib qarşısındakı soyumuş çaydan bir udum
aldı. Həyatı ağ-qara film kimi gözlərinin önündə