deyildim.

"Oğlum, bu yaşa gəlmisən hələ evlənmək fikrin yoxdu?" - nənəmin sözləri ilə Sənan son anda ağzındakı yeməyi pükürtmədən uda bilmişdi. Gəldiyi on dəqiqə olmayıb ancaq indidən peşman olmuş kimi görünürdü. Bu qadının məqsədi nə idi hələ də anlaya bilməmişdim. Yoxsa ərə getmək fikrimi var? Bu düşüncəmlə gülümsədim.

"Nə oldu, ay bala, belə çox qorxursan?" - yenidən istehzayla soruşdu və dodaqları yana doğru qıvrıldı. Sənanın rəngdən-rəngə girməsini görməmək üçün kor olmaq lazım idi. Ah nənə...Dağ kimi oğlanı nə vəziyyətə salmışdı.

"Xeyr, s-adəcə qarşıma çıxmasını gözləyirdim" - çəkinərək dilləndi. Ağarmış siması onu ələ verirdi.

"Çıxdımı?" - nənəm geri çəkilmək bilmirdi. Masaya sakitlik çökdü. Nərminin Sənana zillənmiş gözləri diqqətimi çəkdi. Ona elə baxırdı ki, nəfəs aldığına belə şübhə edirdim.

"Çıxdı". Sakitliyi Sənanın gərgin səsi pozdu. Üzümü ona çevirməyimlə göz-gözə gəldik. Duruxsundum...O qəhvəyilərdə ilk dəfə belə dərinlik görmüşdüm.

Pərt olmuş tərzdə gülümsədim. Gozlərimi baxışları altnda əzildiyim qəhvəyilərdən çəkib qucağımda birləşdirdiyim əllərimə çevirdim. Düşdüyüm bu vəziyyət də nə idi belə? Özümü ələ alıb dişlərimi göstərərək gülümsədim.

"Şirkətdə işlər necədi?" - vəziyyətdən çıxmaq üçün ilk ağlıma gələn sualı verdim. Bir an qaşları havaya qalxmış tərzdə üzümə baxsa da, sonra gülümsədi.

"Sənsiz işlər bir-birinə dəyib". Gülümsədim. İstehza dolu cümləsini yalnız mən anlamışdım. Şirkətdə onların işləriylə əlaqəm olmadığını ikimizdə çox gözəl bilirdik.

"Mənim qızım qoçaqdı, gəlib həll edər bütün işləri" - dedi nənəm qürurla hər şeydən xəbərsiz. Ah nənə...Üzümü bayaqdan səsi çıxmayan Nərminə çevirdim. Çəngəl ilə baxışırdı. Dirsəyimlə yavaşca qoluna vurmağıma baxmayaraq hiss etmədi belə. Çarəsiz qalıb qulağına doğru əyildim.

"Hər şey yolundadı?" - diksinərək ürkək gözlərini mənə dikdi. Bir şey söyləmədən başını yuxarı-aşağı yelləyib yenidən gözlərini boşqaba