n O olub.Belə ki elə həmin günün səhəri biz kəndə getdik.Mən bunu ona demişdim. Biz avqustun axırı gəldik kənddən. Mən daha fikirləşirdim ki hər şey bitdi,bir daha Onunla danışmayacağam. Sonra düşündüm ki bəlkə biz kənddə olanda O zəng edib. Mən bütün pis fikirləri beynimdən atıb Ona zəng etdim və biz danışdıq. Məndən soruşdu ki haralardaydın,niyə zəng vurmurdun? Mən kənddən yeni gəldiyimizi dedim.Dedi ki zəngini gözləyirdim. Mən dedim bəs görüşdən sonra sən mənə zəng vurmuşdun?Dedi 3-4 arası zəng vurdum bacın götürdü,sonra işim oldu.. Sonra zəngini gözlədim, sənə problem yaratmaq istəmədim.Biz sözləşmişdik ki O mənə zəng vurmasın. Yalnız mən imkan olanda Ona zəng edirdim.O da sözünə əməl edirdi.
Mən fikirləşdim ki yaxşı ki ona zəng etdim.Yoxsa anlaşılmazlığa görə hər şey bitəcəkdi və bir də onun əsrarəngiz səsini eşitməyəcəkdim. Biz görüş təəssuratlarından danışdıq.Mən Onu yaxşı görə bilmədiyimi,fikir verə bilmədiyimi dedim. O da elə dedi.Dalımca da gəlməmişdi ki adıma söz gəlməsin. Beləcə biz dost kimi söhbətləşməyi davam etdirdik. Yenə də yalnız mən ona zəng vururdum.Artıq mən onu çox istəməyə başlamışdım.Onun səsini eşitmək mənimçün yaşama sevincinə çevrilmişdi. O da məni dost kimi çox istəyirdi.Mən bilirdim ki onun həyatında çox qızlar var,çoxları ilə danışır.Ondan sevgi də gözləmirdim.sadəcə olaraq O mənim həyatımın bir hissəsinə çevrilmişdi.
Gülşən ikinci yazını oxuyub bitirdi.. O zamanlar necə həssas, qorxaq, kövrək, duyğusal, saf olduğunu düşündü.. Əslində indi də elə idi.. Ancaq yaşadıqları,həyatında baş verənlər onu olqunlaşdırmışdı. Yenə də o hissləri duyğuları uşaqlıq həssasiyyəti kimi qəbul edirdi.. Yenidən xəyallara dalıb yazdıqları ilə bağlı o zaman baş verənləri beynindən keçırdı.. Beləcə yuxuya