dəyişmir .
Hər gün dərsə gedərkən üzümə xoşbəxt maskami taxib ətrafa gülüş saçardim .Etiraf edirəm məktəb illərində indikindən xoşbəxt idim. Bilsəydim bəlkədə heç universiteti oxumazdım ...
Hər şey 10il əvvəl dəyişməyə başladi... 10il əvvəl xatrladığım qədəri ilə o günü yazmaq istəyirəm...
06.07.2006
Saat 16:30 radələri olardı bacımla evdə ürəyimiz sıxılırdı nənəm gilə getməyi planlasdırdıq ,mamamdan icazə aldıq o da icazə verdi. Böyük dayımda bizdə idi. Paltarımızı dəyişib evdən çıxdıq ,yolda balaca dayımla qarşılaşdıq(yaşca mamamdan balaca olduğu üçün balaca deyirəm) Canım dayım olacaqlardan xəbərsiz bizə biz isə onlara gedirdik... kaşki getməz olsaydıq. Amma kim bilə bilərdi ki hər şey bir anın içində alt-üst olacaq. Həyat bizə ilk sürprizi hazirlamisdi: bu günümüzü , sabahımızı və gələcəyimizi dəyişəcək bir sürpiriz...


QANADSIZ QUŞ
Bölüm 2
Nənəmgilə çatmışdıq. Özümüz üçün şıltaqlıqlar edirdik. Bilsəydik ki bu evdə son şıltaqlıqlarımı
zdı bol -bol edərdik.
Çox pis ürəyim sıxılırdı sanki olacaqları hiss edirdi.
Yarım saat sonra bir səs esidildi:
Tapp...tapp...tapp...
Nənəm səsi eşidib dedi:
- Deyəsən Dilarə palaz çırpır necə əsəblə çırpırsa səs gör hara vurure))
Mən- Yox nənə palaz səsi deyil silah səsidi...
N-Yox ay bala nə silah Dilarə xalan palaz çırpır.
M- Nənə vallah silah səsidi bizdən gəlir...
Mubahisəmizə telefonun səsi son qoydu babam cavab vermişdi zəngi sonlandırıb nənəmə səsləndi:
- Tez ol qaç Cəfər Ramili vurub tez olll
N-Ramilllllllllll...
Kim necə evdən çıxdı bilmədim
Bacim- bacı ata dayini vuyub???
Hecnə demədim əlindən tutub ata babamgilə getdim, olanları onlara danışdım inanmadılarrr..
.kim inanırdı ki atamla dayımın bu vaxtadək bir dəfə belə olsun mubahisəsi olmamışdı. Burda qala bilməzdim tez arxa qapıdan evimizə qacdım. Həyətimizə catmagima 50-60metr varidi hələ ağlaş səsləri getdikcə artırdı. Qapıya çatdıgımda qonşumuz qoymadı məni qucağına alıb öz evlərinə gətirdi, biraz onlarda oturub sonra babamgilə gəldim.