say,gör fələk nə sayır"deməyə çalışırdı.Bir an hər şeyi olduğu kimi onlara danışmaq istəsədə onu bağışlamayacaqlarını fikirləşib vaz keçmişdi. Rüstəm bəy Sevdanın atası kimi sərt biri deyildi, ancaq həyatda ən həzm edə bilmədiyi şey yalan idi.Həyatı boyu dürüst, vicdanlı yaşayan bu insan, dünyada ən sevdiyi insanın ona yalan danışdığını qüruruna sığışdıra bilməzdi..Ayan özünü səssiz bir labirintin içinə düşmüş kimi hiss edirdi. Anarın ailəsiylə bağlı hədə-qorxularını yadına salıb lənət oxuyurdu.Sevda onu bu yoldan daşındırmağa çalışsada xeyri olmamışdı. Ən yaxın dostu gözünün qabağında əriyib gedirdi. Çarəsizcə bu işin içindən çıxmağın yolunu axtarırdı..Kənan isə Ayana nələr olduğunu anlamağa çalışırdı. Bir yandan ailəsiylə bağlı gələn müəmmalı zəng, bir tərəfdən Ayanın qeyri-normal hərəkətləri onun əsəblərini alt-üst etmişdi...Salonda Rüstəmgillə əyləşib televizor seyretsələrdə fikirləri Ayanın yanında idi.Neçə gündür nə otağından çölə çıxır nədə kəlmə kəsirdi..Həlimə boşqaba meyvə doğrayıb otağına çıxmaq istəyirdi ki,pilləkənlə aşağı düşən Ayanı görüb təəccüblənmişdi. Üz-gözü şişmiş, saçları dağınıq halda olsa da,otağından çıxdığına xeyli sevinmişdi.
Ayan' evdəkilərin mənə qəribə baxışlarına təəccüblənməmişdim. Nə vəziyyətdə olduğumu az-çox təxmin edirdim.Hər zaman güclü, pozitiv gördükləri qız yerinə qarşılarında zombiyə bənzər biri var idi..Hər şey mənim günahım idi, başımdan böyük işlərə girişməsəm bunlar olmayacaqdı. Hər şey mənim günahım idi, cəzasınıda çəkməliydim. Həyatda hər şeyin bədəli var,bununda bədəlini mən ödəməliydim. Anamın çaşqın baxışlarını üzərimdə hiss edib saxta gülümsəməylə qarşılıq vermişdim,üz-gözümdən zəhrimar yağa-yağa evlənəcəyimi bildirsəm bir şeylərin yolunda getmədiyini anlayacaqdılar.
Onsuzda anidən belə bir şeyin baş verdiyinə onları inandırmaq çətin məsələ idi. Dünyada ən çox yalan danışmağa nifrət edirdim amma indi öz sevdiklərimə yalan danışacaq qədər acizləşmişdim. Artıq təkcə Anara yox,özümədə nifrət edirdim.Asta