" - adam gülümsədi və mənə tərəf bir addım daha atdı.
"Xoş gəlmisən, Suay, mən Fərhad" - gözlərini ətrafda gəzdirdi - " Necə, bəyəndin məkanımızı?" .
"Əlbəttə, fərqlidi" - dedim onun kimi gözlərimi ətrafda gəzdirərək.
"Sənin kimi" . Eşitdiklərimlə qulağıma qədər yanma hissi basdı. Sənanın tanıdığı birindən nə gözlənə bilərdi ki. Cəld kömək istər kimi gözlərimi Sənana çevirdim. Düşdüyüm vəziyyəti görmüşdü.
"Ləziz balıqlarından gətir görək"- Sənanın sözlərinə qarşı Fərhad gözlərini məndən ayırıb ona tərəf çevrildi.
"Beş dəqiqəyə hazırdı" - deyib yanımızdan ayrıldı. Ohh! Minnətlə Sənana gülümsədim. Yenə pis vəziyyətdən çıxarmışdı məni.
"Deyəsən, yenə savab iş gördüm" - əvvəlki yerinə əyləşib eyham dolu baxışlarını mənə çevirdi.
"Elə oldu" - gülümsədi.
"Əslində qeyri-adi bir söz demədi. Məncə bunu sənə hər kəs deyir". Nə? Fərhadın yarım qoyduğunu o davam elətdirəcəkdi?!
"Yaxşı, yaxşı elə baxma, aldım cavabımı".
________________________________________­____________
Sənan maşını həyatdə saxlaması ilə ona tərəf çevrildim. Bura qədər gətirməyin ehtiyac olmadığını demişdim, ancaq məni dinləyən kimdi...
"Çox sağol bu gün üçün" - minnətlə gülümsədim.
"Əksinə Suay, mən təşəkkür edirəm. Axırıncı dəfə nə zaman bu qədər əyləndiyimi xatırlamıram". Həqiqətən, çox əylənmişdik. Hələ Fərhadın zarafatları. İlahi, nə qədər gülmüşdüm.
"İkimizin də əyləndiyinə sevindim" - iç orqanlarımı bir-birinə yapışdıran kəməri açdım.
"Gecən xeyrə".
"Xeyrə qarşı".
________________________________________­_____________
Əlimdə sini ilə yenə həmin qapının qarşısında idim. Urəyim sanki, öz yerindən narazıymış kimi çıxmaq üçün çabalayırdı. İçəri girib-girməməkdə qərarsız idim...Off! Bəlkə də bura gəlməməliydim. Bəlkə də danışıb aramızdakı problemləri həll edərdik. Bilmirəm...Bildiyim tək şey qorxduğumdu. O qara gözlərin dərinliyində boğulmaqdan dəli kimi qorxduğum... Neyləməliyəm axı?! Sonsuza qədər qapıyla baxışım?! Biraz cəsarət, Suay! Dərindən nəfəs aldım. Bacaracaqsan, Suay! Nəhayət,