közün qpızarmağından bəlli idi. Nərgiz pərdəni bağlayıb otaqda o yana bu yana gedərək nə edəcəyini düşündü. Cəld otaqdan çıxıb aşağı düşdü. Gəlib kənanın qarşısında dayandan Kənan anidən onu görüncə siqareti necə içinə çəkdisə öskürməyə başladı.
- Nərgiz!
- Niyə gəlmisən?
- Danışmalıyıq.
- Nə barədə? Yalan danışmağın barədə?
- Xahiş edirəm qulaq as
- Dinləməli bir şey yoxdur. Sənin haqqın yox idi buna. Həm sən nə zənn edirsən özünü
- Nərgiz
- Nə Nərgiz! Nə!
- Səsini qaldırma!
- Əcəb edirəm.
- Deməli belə.. yaxşı.. Kənan Nərgizi qucağına alıb zorla maşına saldı. Səninlə ancaq sənin dilidə danışası olacam deyəsən. Adam kimi izah edəcəkdim istəmədin
- Burax məni! Səni şikayət edəcəyəm. Adam qaçırtmaq üstündə iş verəcəklər sənə burax..
- Dur çabalama.. işini daha da zorlaşdırırsan belə. Sadəcə danışacağıq.
- Mən danışmaq istəmirəm burax, alçaq burax. Nə cürətlə...Kənan isə çoxdan qapını bağlamış sükan arxasına keçdi. Yol boyu Nərgiz maşında əlinə nə keçirdisə ona atırdı. Kənanın maşını sürətlə sürməyini gördükcə o daha da qəzəblənir əlinin altında heç nəyin olmadığını görən kimi ayaqqabısını çıxarıb ona atdı.
- Ay başım. Neynirsən sən? Qəza keçirdək ikimizdə?
- Saxla maşını yoxsa ...
- Yoxsa nə? Indi hədə qorxu gəlirsən. Maşının anidən basılan əyləci ilə Nərgiz özünə gəlməmiş Kənan sükan araxasından düşüb arxa oturacağa gəldi. Qapıları kilidləyib Nərgizin əl qolunu tutmağa çalışdı. Nərgiz isə ayaqqabısını digər tayı ilə onu başından vurdu. Kənanın qaşını yarmışdı. Kənan heç nə demədən əlini qaşına atdı. Çəkəndə qan olduğunu görüb dillənmədən Nərgizə baxdı. – qaşımı da yardın. Indi heç olmasa dinləyəcəksən?
Nərgiz belə olmasını istəmirdi. Balaca uşaqlar kimi dodağını büzüb – mən .. mən.. bağışla.. belə eləmək istəmirdim. Ehmalca əlini atpıb onun qaşının qanını təmizləyərək doluxsundu. Kənan onun əlini tutub qanı gördü – Əlini qanıma buladın da axır deyərək gülümsündü. Nərgizdə göz yaşı ilə gülümsünərək – bir də bağışla. Gedək xəstəxanaya