a gedir Ülviyyənin də işlərini görüb tələsik Ülviyyənin yanına qayıdırdı. Kənan ondan qaçdığını düşündüyü üçün pis olmuşdu. Xəstəxanada həkimin onun sözün kəsməsiylə Nərgizin utanaraq oradan çıxması bir olmuşdu. Arxasınca qaçsa da o çoxdan taksi ilə getmişdi. O gündən ancaq salamlaşıb sağollaşır ya da işlə bağlı Kənanın üzünə baxmadan ondan qaçırdı. Kənan da çox üstünə getməmək üçün otağına getmirdi. Amma bu 3 gün içində Nərgizi az qala gündə bir neçə saniyəlik görməsi onu lap dəli edirdi. Yusifi işdən azad etdiyindən rahatlamışdı. Bilirdi ki, onu narahat edən yoxdur şirkətdə. Pəncərə qarşısında fikrə gedərkən Nərgizin şirkətə gəldiyini gördü. Düşündü ki, bugün artıq danışsın. Uzaqlaşmaq istəyirdi ki, kiminsə ona yaxınlşadığını gördü. Nərgiz də onunla səmimi şəkildə görüşüb gülümsəyirdi.
- Ay da bu kimdir? Bu qız maqnitdir nədir? Cəld oradan çıxıb bayıra çıxacaqdı ki qapıdan girən Nərgizi gördü.
- O kim idi?
Salamsız kəlamsız verilən bu suala çaqın qalan Nərgiz heç nə demədi.
- Söz soruşdum axı.. Deyirəm o kimdir?
- Sənin də sabahın xeyir. Kim?
- Qapıda güldüyün və görüşdüyün adam.
- Hə Etibarı deyirsən...
- İndi də Etibar çıxdı?
- Anlamadım.
- Deyirəm indi də Etibar çıxdı. Indi əlimi buna bulamalıyam
- Ey sənə nə olub? Özünə gəl. O mənim dostumdur. Ona toxunma. Həm sənə nə? Sən kimsən ki məndən haqq hesab soruşursan. Nərgizin bu sözü Kənanın xətrinə dəydi bir addım geri çəkilərək.
- Demək mənə kiməm, Mənə nə? Yaxşı Nərgiz xanım.. olsun. Deyib oradan uzaqlaşdı.
- Kənan... Nərgiz onu çağırsa da kənan çoxdan oradan uzaqlaşmışdı. Nərgiz özü də pis oldu. əli ilə ağzından vurub – bu dilini dinc saxlasan nə olar hə? O gün sənə az qalsın sevgi etiraf edəcək birinə deyirən sənə nə? Axmaq Nərgiz.
Kənan isə hirsindən otaqda olan əşyaları dağıdırdı. Pəncərənin yanında dayanıb əli saçlarını qarşıdıraraq. – Etibarmış, mənə nəymiş, mən kiməmiş... mən sənə göstərərəm kiməm.. Madəm bu yolla başa düşmədin. ÖZün gəlib sevdiyini deməsən mənə də Kənan