istemirsen. Gel bax! Bax nece qivrilib qalib orada, buna bax, mesajlari gorursen, gune azi 100 mesaj gelir. Hele zengleri demirem. Dayanmadan yigir. Onun sevgisinden zerre qeder şubhe etseydim, inan mene bu gun getmezdim. Bu halda olmazdim. Men bilmirem özumu dúşunum, atami düşunum, anami düsunum ya Sehriyari. en yaxsisi uzaq qalmaqdi. Qoy ele bilsin ona olan sevgimden vaz kecmisem, istemirem. Nifret etsin mene, o zaman unudacaq.
- Bes sen?
- Bilmirem. Ozumu dusunmekden çoxdan vaz kecmisem.
Ellerinde paltarlar Ulviyye pencereye yaxinlaşdi. Perdenin arxasindan Sehriyara baxdi. Ureyi agriyirdi,amma cixis yolu gormurdu. Şehriyarsa gunlerdir yemeden ıcmeden özune qapanmiş, Ülviyye ile danişmaq ucun furset axtarirdi. Ne qeder zeng etse de sms yazsa da cavabsiz qalirdi her biri. Tek xeber aldigi qaynaq Nergiz idi. O her blokdan cixdiqca onun yanina geder Ülviyyeni sorusurdu. Ülviyyeni başa dûşse de ondan bele elediyi ucun cox incimisdi. Nergizin cixmasini gozleyerken Ulviyyenin pencereden baxmasindan xebersiz idi. Pencereden ona baxan daha bir goz var idi. Gülnaz gunlerdir Sehriyarin bu halini gorur istemeden gozleri dolurdu. Telefonu eline alib nomre yigdi, telefonun o basindan gelen qalin sese Gulnaz salamsız kelamsız - Oglunla danış demisdim. el ceksin artiq. Gelib ne özunu ne de Ulviyyeni incitmesin.
- Oglum mene benzemeyib Gulnaz. O menden ferqli olaraq,sevdiyine sahib cixir. Gülnaz bu cavaba tutuldu. Ne ise demek istese de alinmirdi.
- anlamalidir bu mümkünsüzdur deyib desteyi asdi.
Şəhriyar xəbərsiz idi Ülviyyənin gedişindən. Nərgizin blokdan təlaşlı çıxdığını görüb tez yanına gəldi.
- Nərgiz?.Nə olub? Ülviyyəyə nəsə olub.
- Yox. Yox. Narahat olma.
- Yaxşıdır? Şəhriyarın onun qolundan tutub suallara qərq etməsini Ülviyyə yuxarıdan izləyirdi. Qorxdu ki, Nərgiz şəhriyara deyər cəld telefonu əlinə alıb nərgizə yığdı. Nərgiz Ülviyyənin zəng etdiyini görüncə başa düşdü ki, o niyə zəng edib. Telefonu açaraq Şəhriyara baxırdı.
- Alo.
- Nərgiz nə badə bir