dinlədikdə qurumuş halda telefonu əlindən sürüşüb düşürdü. Dili tutulmuşdu sanki. Cəld ayağa qalxıb saçını düzəldib evdən çıxdı. Nərgiz isə Ülviyyəyə verdiyi sözü tutmaq həm də Şəhriyara onun gedəcəyini demək istəyirdi. Necə edəcəyini düşünə düşünə evinin qarşısına çatmışdı ki, Kənanın maşının gördü. Həyəcandan əli ayağına dolaşdı. Gülümsədi ki, Kənan onun arxası ilə gəlib. Kənan maşından düşərək hirslə ona yaxınlaşdı.
- Artıq telefonları söndürürsən? Deyəsən böyümüsöən sən?
- Sənə də salam
- Bu nə vaxtdan adət olub belə.
- Yaxşıyam sağol, sən necəsən
- Nədir yoxsa o Etibardır, İnamdır nədir onunla görüşürdün.
- Yaxşı olmağına sevindim
- Nərgiz!
- Aydaaaaa bu gün də hamı mənə qışqırıree..
- Kim qışqırıb sənə? Kənanın üzünün ani dəyişməsi və nərgizlə bu tonda danışması Nərgizin xoşuna gəlmişdi əslində. Demək ki, bir neçə gündə soyuqluğu elə beləymiş
- Ülviyyə ilə şəhriyar. Qalmışam aralarında. Ülviyyə də gedir. Qoymur deyəm Şəhriyara. O yazıqda Ülviyyədə əldən gedir deyərək ağlamağ başladı.
- Eyy yaxşı ağlama. Bağışla sadəcə telefonun sönülü olunca...
- Sönülü deyil qırılıbbb.... Nərgizin balaca uşaqlar kimi yenidən ağlaması kənanı güldürdü..
- Yaxşı yaxşı tökmə gözünün yaşını yenə. Gəl gedək
- Ha ha raaa.
- Təzə telefon almağa.
- Yox.. sağol.. özü alacağam.
- Get öz xoşunla maşına otur! Kənaın əmrlə danışması Nərgizi lap çəkindirdi sözü bitən kimi Nərgiz artıq maşında idi. Kənan dodaq altı gülümsəyərək, pıçıltı ilə - səninlə başqa tonda mümkün deyil gərək bağırasan. Arxaya döndüyündə onun arxa turacaqda oturduğunu görüb – düş min qabağa.
- Yox
- Dedim düş min qabağa..aramla və qaşlarını qaldıraraq desə də Nərgizin inadı tutmuşdu yenə. – Sevgilin görər səhv başa düşər kənan bəy deyə istehza ilə cavab verməsi ilə kənan özünü itirmədən – hə düz deyirən. Elə arxada otur. Sonra sevgilim məni atar sənin üstündə deyib maşına keçdi. Maşında ondan olanlar barəsində soruşdu. Nərgiz hər şeyi danışdıqca acı çəkirdi.
- Nərgiz.. narahat olma.