n özündən razı halda nərgizə yaxınlaşaraq, gedək dedi. Nərgiz Etibarın uzaqlaşdığın görüncə Kənana tərəf dönüb indi də sən get. Dava olmasını istəmirəm dedi.
- Mənim sözüm yarımçıq qaldı axı elə bil. Deyirdim ki...Kənanın telefonun zəngi yenidən onun sözünü kəsdi. Əlini telefona atdığını görən nərgiz ekranda yazılan Sürəyya adını görüncə geri çəkildi. – Sevgilin axtarır səni. Get yanına deyib oradan uzaqlaşır. Kənan məyus halda həm də çənəsi ağrıyaraq kor peşiman qayıdıb maşına oturur. Nərgizin gözünə girmək həm də onun özünün sevgisini etiraf etməsi üçün planlar cızmalı idi. Bidən bu gün olan söhbəti xatırlayıb – Hə əlbəttə.. bundan daha yaxşı iş... deyib əlini telefona atdı.
- Alo Şəhriyar salam. Təcili danışmalıyıq
- Indi işim var bağışla sonra deyib telefonu adboy verərək qanlı gölün ətrafında dayanan Şəhriyar uzaqdan gələn Ülviyyəni soyuq baxışlarla qarşıladı.
Bölümün sonu Nə qədər müddətə orada dayanmışdılar bilmirdilər. Amma telefonlarına gələn zənglərdən bəlli idi ki, uzun müddətdir. Hər ikisi səssizə aldıqlarından nə gələn zənglərdən xəbərdar idilər nə smslərdən. Heç onları bu maraqlamdırmırdılar da. Yavaş -yavaş hava qaralırdı deyə buralarda nadir rastlanan səslərdə çəkilirdi. Ülviyyə yavaşca başnı çevirib Şəhriyara baxdı. Günlərdir onu yaxından görmürdü. Dəhşətli dərəcədə darıxmışdı. Onun baxışlarını, səsini, gülüşünü. Isiti nəfəsini duymaq istəyirdi, ona toxunmasını əlləri ilə saçını sığallamasını ist6əyirdi. Şəhriyarsa buz heykəl kimi dayanıb əlində siqaret qarşı tərəfdəki təpəyə baxırdı
- Siqaret çəkdiyini bilmirdim. Ülviyyə astaca dediyi bu söz ortadakı səssizliyi pozdu.
- Çəkmirdim.
- Sağlığa zərərlidir.
- Ölsəm də bundan olmaz, narahat olma.
- Ölümdən danışma xahiş edirəm. Bayaq göndərdiyin..
- Niyə qaçdın?
- Mən qaçmadım.
- Qaçdın Ülviyyə, qaçdın. Nə məni düşündün nə aramızda olan bağı. Qorxdun sən.
- Xahiş edirəm Şəhriyar belə danışma. Şəhriyar əlindəki siqareti tullayıb Ülviyyəyə tərəf döndü, ona doğru addımlayıb lap