Hər şey əladır. Bircə burda pərt olmamışdım o da oldu. Bir qatarı buraxım o getsin sonra gedərəm. Ayıbdır. Nərgiz məni öldürəcək... Şəhriyar. Adı Şəhriyar imiş. Qəşəng adı var...Ülviyyə bu fikirlərdən cəld ayılaraq üzündəki təbəssümü yığışdırıb digər tərəfə keçdi.
- Siz?
- Siz?
Heç bir sözə ehtiyac yox idi. Hər ikisi sadəcə qəh -qəhə ilə güldülər. Görünən o idi ki, Şəhriyar da stansiyanı səhv salmışdı. Niyəsə....))
- Harda qaldın? Bir stansiyadırda.
- Bağışla istəmədən gecikdim.
-....
- Nə olub niyə elə təccüblə baxırsan?
- Mən də onu soruşacaqdım. Normalda səni belə anidən çağıranda hamının içində indi məni öldürərdin, ən azından qolumdan bir çimdik atardın. amma indi gecikdiyin üçün üzr istəyirsən. Nə olub?
- Allah səni güldürsün. Mən eləyəm?
- Hə
Ülviyyə tam ciddi sifətlə - Nərgiz, düş qabağıma!
- Bağışla bağışla. Mənə lazımdır axı bu. Gül kimi əhvalın yaxşı idi.
- Yaxşı bəsdir gedək. (muellif LILI SH)
(Şəhriyar)
- bilmirəm niyə bu qədər tərslik edirsən. Istəsən 2 dəqiqəyə taparam onu. Bilirsən ki Jalənin tanışıdır. Elə tərs -tərs baxma.
- Elçin xahiş edirəm. mənim heç kimdən xoşum gəlmir. Hələ belə şeylərdən heç xoşum gəlmir. Birdə bu söhbəti açma.
- Amma səni belə görəndə pis oluram çox bikefsən
- Bikef deyiləm. Sadəcə gözləyirəm.
- Nəyi
- Zamanı
- Şəhriyar məni qorxudursan......... Gülmə... bilirsən ki, dostunam nə kömək lazım olsa hazıram.
- Bilirəm- bilirəm çox sağol. Narahat olma hər şey qaydasındadır.
- Yaxşı sən deyən olsun. Axşam çıxaq bir yerə?
- Mən evə getsəm yaxşıdır. Hətta gecikdim artıq yolda olmalı idim. Sağol
- Sağol
Elçin başa düşmək istəmir ki, mən bu təsadüfün olmasını istəyirəm. Başa düşmək istəmir ki, mənim ondan xoşum gəlmir mən... Mən... mən.....bilmirəm....Hə istəsəm nömrəsini verərə hətta görüşdürər. amma bunu başqa görüşlərdən fərqli olmayacaq. əgər qismətimdə varsa o yenə mənim qarşıma çıxacaq.
- Şəhriyar!
- Hə ana
- Hardasan
- Gəldim
- Oğlum axşam sevincgilə gedəcəyik. Bizi apararsan atanla?
-